De Romeinen van Zu brengen hun nieuwe werk uit op het label van Ulver en dat is een goed startpunt voor een jazzband die eigenlijk alles wat heavy is omarmt. Het drietal uit Ostia komt met ‘Ferrum Sidereum’, dat vertaalt als “metaal van de sterren”. Een referentie naar mysterieuze substanties met een rol in Egyptisch en Tibetaans mysticisme. Het vormt de basis van een tachtig minuten durende sonische reis, waarvoor de band met Grammy-winnende studiotechnicus Marc Urselli werkte.
Zu is op ‘Charagma’ en ‘Golgotha’ een band op volle snelheid. Hypnotische, harde ritmes knallen van de plaat, met de nodige swing en groove erin als een achteruit-spelende stonerplaat. Op ‘Ketherr’ laat de band de muziek juist meer ademen, waardoor we meer in de krautsfeer komen. Constanten zijn onder andere de klappende, plukkende basgeluiden van Massimo Pupillo en de jankende saxofoon van Luca T.
Mai. De speelse drumritmes van Paolo Mongardi bieden natuurlijk ook niet de houvast waar je op zou hopen op een song als ‘A.I. Hive Mind’. Soms wil de band lekker proggy klinken, zoals op ‘Hymn Of The Pearl’, waar we een veel opener geluid krijgen, maar over het algemeen is het metaal compact op plaat gesmeed zoals de titeltrack. ‘Ferrum Sidereum’ is een plaat als een rit in een rammelend mijnkarretje.
