Het Britse Tara Clerkin Trio heeft dit decennium al twee mini-albums uitgebracht waarop in ieder geval duidelijk is dat dit gezelschap zich niet zomaar laat inperken tot één genre. De muziek van het trio, bestaande uit Tara Clerkin, haar partner Sunny Joe Paradisos en zijn broer Patrick Benjamin, ligt ergens tussen jazz, neoklassiek, elektronica en triphop. ‘Something Good’, de eerste volwaardige langspeler van de band, zet die lijn vrolijk voort.
De fluitklanken op opener ‘Lake Walk’ brengen het geluid van de eveneens eclectische landgenoten Mermaid Chunky in herinnering, maar waar die band grotendeels nog wel liedjes met een kop en een staart maakt, verdwalen Clerkin en haar kompanen net zo lief in instrumentale geluidslandschappen. Die zijn niet allemaal even spannend, maar zetten wel een idyllische sfeer neer die goed aansluit bij de zomermaanden waarin het album uitkomt. Maar één extra nummer in lijn met het wat toegankelijkere, synthpop-achtige ‘Lazy Day’ had niet misstaan.
Al heeft het drietal in de vorm van afsluiter ‘Movin’ On’ nog wel een elektronische verrassing in petto. Opeens gaat het idyllische klankenpalet de deur uit en wordt dit ingewisseld voor stuiterende synthesizers, futuristische bliepjes en een sporadisch gillende alarmsirene op de achtergrond. Het nummer had met een beetje fantasie zo de instrumentatie van een kakofonisch nummer van Gorillaz kunnen zijn. We zeiden het al: het Tara Clerkin Trio laat zich niet zomaar vastpinnen.
