Bands die zich niet in een vakje laten stoppen, mogen we onmogelijk links laten liggen tussen de onmetelijke stroom aan releases die vandaag op ons afkomt. Scattered Purgatory is zo’n band. Opgericht in Taipei, Taiwan, en bestaande uit de vaste kernleden Lu Li-Yang en Lu Jiachi, verkent het duo sinds 2013 de grensgebieden tussen drone, ambient, psychedelische folk en rituele kosmische experimenten. Hun honger naar grensverleggende verkenningen lijkt daarbij niet te stoppen. Door de jaren heen liet Scattered Purgatory zich bovendien inspireren door krautrock, minimalistische elektronica en zware drones, waardoor hun klankwereld steeds verder uitdijde en moeilijker te definiëren werd.
‘Post Purgatory’ is in wezen een echo uit het beruchte pandemieverleden, waarbij gevoelens van verlies, vervreemding en onzekerheid een cruciale voedingsbodem vormden voor dit album. Naast een meertalige tekstuele structuur – met Taiwanees, traditioneel Chinees en Engels – beschikt de plaat ook over een complexe muzikale opbouw die op een merkwaardige manier toch verrassend toegankelijk blijft. ‘Post Purgatory’ verruimt het reeds brede klankpalet van Scattered Purgatory met invloeden uit Hokkien-pop (ook bekend als Tai-pop of Minnan-pop), Mandarijnse pop en triphop. Die elementen worden op organische wijze verweven met de vertrouwde mix van drone, psychedelica en experimentele rock.
Het vaste duo liet zich bovendien bijstaan door enkele gastmuzikanten, waaronder White Wu op drums, Minyen Hsieh op tenorsaxofoon, dotzio op zang en Zhe-An Lin voor de achtergrondvocalen. Als we ons voor dit eclectische album toch aan een vergelijking wagen, denken we spontaan aan de Italiaanse experimentele artrockband Larsen. Scattered Purgatory serveert hier een bruisende muzikale cocktail die bijzonder smaakvol uit de hoek komt.
