De naam Nijhof & Toonk roept associaties op met een advocatenkantoor. Of met een architectenbureau – dat is hier misschien nog wat meer op z’n plaats. Het Nederlandse duo dat alweer jaren elektronische muziek maakt, wortelt in het lofi-elektronicacollectief Girotuna dat in de jaren 1990 vanuit Doetinchem opereerde en waarvan afgelopen jaar een handvol oude opnamen op vinyl verscheen via het Vrystaete-label. Twee leden van Girotuna, Christian Toonk en Ronald Nijhof, beide inmiddels rond de vijftig, ontwikkelden zich deze eeuw als beeldend kunstenaar en gingen onder de duonaam ook weer een muzikale samenwerking aan. Het resultaat klinkt meer gerijpt dan Girotuna.
Na een eerste titelloos album in 2022 verscheen in april ‘II’, een titel die zo abstract, bijna zakelijk, is als de muziek zelf. Kort door de bocht kun je het ‘blokkendooscomposities’ noemen. Divers gevormde blokken klank worden gestapeld tot stukken muziek en dat gebeurt uiterst zorgvuldig wat melodie, harmonie en ritme betreft. Dat het resultaat toch een tikkeltje koeltjes overkomt, laat zich waarschijnlijk verklaren doordat de passie in het denkwerk achter de constructie zit; niet in het gebruikte klankmateriaal.
Daarbij is het resultaat eerder ‘landschappelijk’ dan ‘narratief’ te noemen. Het nodigt vooral uit tot verbazing en verwondering over het ingenieuze klankvlechtwerk van het duo dan dat je als luisteraar bij de keel gegrepen wordt door het muzikale verhaal. Een karaktertrek die natuurlijk voor heel veel abstracte elektronische muziek geldt, behalve als je er, zoals bijvoorbeeld Fennesz doet, nadrukkelijk een muzikaal live-element aan toevoegt.
