Matthew Wright is een fascinerende figuur in de hedendaagse Britse geïmproviseerde muziek. De in Kent gevestigde componist, producer en geluidsontwerper is onder meer bekend als medeoprichter van Trance Map, zijn langdurige samenwerking met saxofonist Evan Parker, en als stichter van het ensemble Spheric Totemic. Zijn werk beweegt zich in de ruimte tussen gecomponeerde en geïmproviseerde muziek, en ‘Cracked Glaze’ is misschien tot nu toe zijn meest geslaagde verkenning van dat grensgebied. De metafoor in de titel is veelzeggend. In keramiek ontstaan barsten wanneer intense hitte een verder perfect glazuur doet breken. Er ontstaat dan een spanning tussen gladde vorm en gehavend oppervlak. Wright past die gedachte toe op muziek: de notatie als gladde glazuurlaag, de improvisatie als de barsten die het werk zijn karakter en schoonheid geven.
‘Cracked Glaze’ werd in opdracht van het Nederlandse Ensemble Klang geschreven voor hun festival Musical Utopias en in 2024 in première gebracht in het Korzo Theater in Den Haag. Maar wat je op deze plaat hoort, is meer dan een liveregistratie: het stuk is gebouwd rondom een langzaam dalende toonladder op gitaar, waarbij elke noot vijf seconden duurt en het geheel negentien minuten nodig heeft om zich te ontvouwen. Die ruggengraat herhaalt zich met variaties en vormt het vaste baken waartegen een twaalfkoppige groep zijn improvisaties afzet. Wright bewerkte de live-opname vervolgens ingrijpend en verbreedde de klankruimte met reverbs en time stretching. En hij voegde op sommige plekken materiaal toe dat op de avond zelf niet klonk. Een herhaling van het bakproces, zou je kunnen zeggen.
De bezetting is schitterend gekozen. Pianist Alexander Hawkins, cellist Mandhira de Saram, bassist Neil Charles en de spelers van Klang brengen elk een onverwisselbare stem mee. Juist het contrast tussen hun talen (Hawkins’ jazz-acrobatiek, Sofia Jernbergs bijna gepijnigd-klagende stemgeluid) maakt de spanning voelbaar. Een plaat om je al zwervend in te verliezen.
