‘Ilion’ moet de grote stap voorwaarts zijn voor de Franse heavy psychrockers; en dat is het ook. De overstap naar het grote Sub Pop is er niet zomaar gekomen. Het klassieke powertrio (zang/gitaar/bas/drums) uit Toulouse is met ‘Ilion’ toe aan hun derde album, de opvolger van het internationaal geprezen spacerockopus ‘Ummon’ (2020).
Het recept –een kosmisch connectie van manische metal, bombastische psychrock en potige postrock- blijft ongewijzigd, maar het resultaat werd verder geperfectioneerd. De epische kaart wordt continu getrokken en dat leidt tot homerische, hypnotiserende momenten zoals ‘The Words That Have Never Been Heard’ of ‘Uruk’. Broers Jean en Rémi Fossat en Canek Flores zien het letterlijk groots. Hun sound is breed, gelaagd, repetitief, intens, kolossaal en monolithisch, alsof landgenoten Aluk Todolo en hedendaagse Swans de oudjes Jimi Hendrix of Led Zeppelin op de hielen zitten. Als eb en vloed rollen de riffs over frenetieke drumpartijen, terwijl Jean Fossats stem doorgaans naar de achtergrond is gemixt. Tussen de getijden is er ruimte voor rust. ‘Confluence’ krijgt extra psychedelische glans door krullende, oriëntaals aandoende (riet)blazersmotieven. Gitaarsolo’s mogen uiteraard ook niet ontbreken.
‘Ilion’ is heftig én sonisch geestverruimend en belichaamt in die zin de oude Roadburn-sound en spirit. Een genreklassieker in wording, zoals dat heet.
