Het is altijd verrassend als je leest dat een artiest die voor je gevoel al jaren een gevestigde naam is plots een debuutalbum uit heeft. Zo ook bij de New Yorkse DJ Haram, de (in haar woorden) multidisciplinaire propagandiste en helft van 700 Bliss (haar project met Moor Mother).
Haar debuut ‘Beside Myself’, uitgebracht op Kode9s Hyberdub, is een poëtische, avant-garde meesterwerk: een mengelmoes van experimentele elektronica, drill rap, club trap, SWANA sounds, voicememo’s en spoken word poëzie. DJ Haram noemt het een reflectie op de woede en rouw in/naar de wereld: ‘Hoe kan dit zo zijn, hoe kunnen we met onszelf leven, hoe kunnen we elkaar en de waarheid vinden, hoe kunnen we vrij zijn?’
De twee openers leiden de plaat rustig in, maar op ”Fishnets (met BBymutha, Sha Ray en August Fanon) begint de boodschap keihard door te dringen: “the people united will never be defeated”. ‘Lifelike,’ de Moor Mother samenwerking, is onmisbaar op deze reflectieve plaat: “I see God and I can’t stand him, I see evil and I can’t handle”, fluistert DJ Haram, voordat Moor Mother het stokje overneemt.
Halverwege trapt ‘Voyeur’ het club-aspect van het album af, met opeenvolgend ‘Do U Love Me’ (ft. Kay Drizz) en drillraptrack ‘Stenography’ (ft. Armand Hammer). Dan belanden we in een nodige adempauze met de instrumentale ‘Loneliness Epidemic’ en ‘Sahel’, voordat het gedicht ‘Distress Tolerance’ ons herinnert in wat voor wereld we leven.
De laatste woorden op het album zijn tekenend: “Girl, that billionaire does not know you and is not your oomf, stand the fuck up”. Laat dit meesterwerk een les zijn voor ons allemaal: er zal niks ten goede veranderen in de wereld als we als mens niet opstaan voor ons allemaal – niet de miljardairs, maar de werkende massa.
