We spraken het Braziliaanse Deafkids een aantal jaar geleden voor een interview. Daarin gaf drummer Mariano Sarine aan dat hun muziek pleit voor een herwaardering van ritme als muzikale en culturele vernieuwing. Ritmisch is dan ook een passende omschrijving van hun muziek, die gedragen wordt door stuwende en pulserende percussie waarbij het lastig is het lichaam stil te houden. Verwacht alleen geen samba. Deafkids is ooit begonnen als pure d-beatpunkband en die instelling is nog steeds terug te horen.
Gelaagde polyritmes van drums, beats en elektronica buitelen over elkaar in psychedelische samenstellingen, altijd voorwaarts beukend. Dat was al het geval op de vorige plaat Metaprogramação (2019) en in de samenwerking met Petbrick van Iggor Cavalera, onder de noemer Deafbrick, maar met dit nieuwe werk bereikt het duo (naast Sarine bestaande uit Douglas Leal; bassist Marcelo dos Santos verliet de band in 2024) een wellicht nog hoger niveau.
Naast het lijf worden overigens ook de hersenen aan het werk gezet, want net als landgenoten Rakta, met wie veel wordt samengewerkt, probeert Deafkids met hun teksten zaken die niet helemaal zuiver op de graat zijn aan de kaak te stellen. Oh, een beeld dat we je niet willen onthouden: in het nummer ‘Simulacro’ horen we een gitaarriff waarbij we de iconische vlammenwerper-gitarist uit ‘Mad Max: Fury Road’ voor ons zien. Kei van een kinetische plaat!
