Party Dozen
Dankzij een opmerkelijke gastbijdrage van niemand minder dan Nick Cave op hun vorige, derde album ‘The Real Work’ (2022) ging het Australische avant-garde duo Kirsty Tickle (saxofoon en effecten) en Jonathan Boulet (drums en percussie) bij een breder publiek over de tong. Een doorbraak werd ermee niet geforceerd, maar dat lijkt met album nummer vier ‘Crime In Australia’ louter een kwestie van tijd en geluk.
Hun energieke, stevig op improvisatie gebaseerde liveshows zijn daarbij hun belangrijkste visitekaartje. Met hun tweeën produceren ze namelijk een flink bak luide, wilde, maar best aanstekelijke herrie. Hun sound is geworteld in vroege, New Yorkse nowave punk – denk in de eerste plaats aan James Chance & The Contortions – maar wordt met elk album verder opengetrokken. Ditmaal wordt het geheel nog meer stilistisch opgerekt: de gebruikelijke noise (‘Money & The Drugs’) krijgt ook gezelschap van elementen shoegaze, getuige het opmerkelijk zachte, conventionele en radiovriendelijke ‘The Big Man Upstairs’, dat merkwaardig genoeg gaat over politieke corruptie. Misdaad is namelijk de thematische spil op de plaat. Sommige tracks solliciteren naar een stek op de soundtrack van een sleazy B-flikkenserie uit de jaren 1970. Titels als ‘Money & The Drugs’ (dat stoeit met postpunk) of ‘Les Crimes’ laten dan ook niets aan de verbeelding over.
Hoekig is het vaak, maar even goed dansbaar op een spastische manier zoals in ‘Les Crimes’ of het stuwende en naar Morphine knipogende ‘Wake In Might’. Afsluiten doen ze met de voeten vooruit in een hardcore punkbad met ‘Jon’s International Marketplace’. Geweldige band, dito plaat.
