Wat nou als je een kind opvoedt met progrock en dat vervolgens loslaat in het digitale tijdperk van cybergrind, emo, noise en experimentele muziek? Dan krijg je Angel Marcloid, een multi-instrumentalist die nu-new wave age muziek maakt.
Die stijlbenoeming is een passende omschrijving van de absoluut eclectische Fire-Toolz plaat die ‘Breeze’ is. Met een legioen collaborateurs ontstaat een album dat absoluut niet de classificeren is. Op opener ‘Everything & Everywhere Is Grace; Heaven Is A Decision I Must Make’ (en dat is illustratief voor alle titels), horen we de saxofoon van Sam Greenfield, zoete proggy rifjes en grindcore screams. De plaat vervolgt met cybergrind breakdowns, warse elektronica en jazzy hooks, maar ook lange meanderende passages. Soms is dat onnavolgbaar en claustrofobisch, zoals op de track met COCOJOEY; soms dromerig en compleet ‘free flowing’ met improv-saxofonist Cole Pulice. Fire-Toolz laat zich niet echt vangen, en de beste omschrijving van dit laatste wapenfeit is misschien wel een referentie naar de hoes die eruit ziet alsof iemand aan het spelen is geweest met editing en 3D software.
‘Breeze’ is een muzikale speeltuin. Het is muziek voor koptelefoons in een glitchy, randomized internettijdperk; en daarin schuilt de genialiteit.
