Farida Amadou
Toen de Belgische bassiste Farida Amadou in 2017 werd uitgenodigd door drummer Steve Noble (Rip Rig & Panic, Derek Bailey) om in Londen in duo te spelen, verscheen spoedig een foto online van een breed glimlachende Amadou, geflankeerd door Thurston Moore en John Paul Jones. Een tekenend beeld voor Amadou’s can do mentaliteit. Sindsdien speelde ze met Peter Brötzmann, Moor Mother, Chris Corsano, John Dikeman, Hamid Drake, Jerusalem In My Heart, Zoh Amba, Dave Rempis, et cetera. Al die tijd is Amadou ook solosets blijven spelen en mettertijd ontwikkelde ze een uniek geluid: ze bespeelt haar elektrische bas vaak percussief, met gretig gebruik van effecten.
Toch is ze met deze ‘When It Rains It Pours’ pas nu aan haar eerste soloplaat toe: drie tracks, opgenomen in twee sessies, in 2022 en eerder dit jaar. ‘Listen To’ start glitchy alsof Autechre met hun vingers in een kortsluiting aan het dollen zijn, maar al gauw ontstaat er een vintage Amadou-dreun, eerst gejaagd, dan, na een korte onderbreking, geduldiger opbouwend en naar het einde toe zoetjes ontsporend in een hypnotiserend duet met haar onvoorspelbare loop-pedalen. In ‘The End Of’ ontwikkelt Amadou over een knisperende drone, bijna vanuit het niets, een monomane sleper van een baslijn –één advies: luister luid. Op de zeventien minuten lange afsluiter ‘The Virtuous Circle’ gaat Amadou aan de slag met melodieus-percussieve geluiden, minimale onderhuidse ritmes, overtonen en feedback, om te imploderen in een regelrecht fuzzfest.
Ontzettend rijke plaat, waar we nog lang niet klaar mee zijn.
