Als hyperproductieve drummer heeft Valentina Magaletti een goede oplossing gevonden voor haar gebrek aan vaste band: ze nodigt telkens een andere artiest uit en verkent zo steeds weer een ander geluid. ‘Seismo’ – samen met de Nederlandse Upsammy – is subtiel, mysterieus en complex, maar ook gewoon hard. Upsammy’s elektronische componenten zijn sfeerbepalend. Verwacht dus melancholie en veel elegante emotionele spanning. Magaletti verstoort dit bijna (natuurlijk op een goede manier) met een storm aan slagwerk die geweldige beweging aan de ritmes meegeeft.
Dit hoor je vooral op het rauwe ‘Seismo’ en ‘Collide’, wier titels terecht aan aardverschuivingen doen denken, maar die meer dan alleen natuurgeweld in muzikale gedaante zijn. Het gehele album is een showcase van ritmische verfijning. Hoogtepunt is ‘Thickness Of Signs’, waar de combinatie van mysterie en emotie ten volste gedaante krijgt. De individuele liedjes blijven wel veel in het hoofdthema hangen, waardoor een eerste luistersessie de suggestie wekt van een gebrek aan variatie. Herbeluisteren en goed opletten dus, want er is genoeg randpercussie en buitenissige elektronica om deze complexe nummers nog interessanter te maken.
Toch doet de sterke cohesie soms af aan de entertainmentwaarde van het album. Binnen het rijtje duo-samenwerkingen – reeds met Nidia, YPY, Fanny Chiarello en Sartorius – is Upsammy niet de slechtste, maar ook niet Magaletti’s beste collaborateur. Het hilarische jazz-absurdisme van ‘Gym Douce’ met Chiarello en de duistere spasmes van ‘Kansai Bruises’ met YPY worden hier, mijns inziens, niet overtroffen.
