De uit Baton Rouge, Louisiana afkomstige band Thou grossiert in gruizige sludge. Samen met groepen als Full Of Hell en The Body vormt Thou de voorhoede van prachtig gebrachte naarheid, maar heeft daarbij de klasse om emoties los te maken die je aanvankelijk niet voor mogelijk hield. Dat was al een kwaliteit op hun eerdere albums (met name de fenomenale samenwerking met Emma Ruth Rundle op ‘May Our Chambers Be Full’), maar de band heeft zich op hun eerste echte, eigen plaat in zes jaar tijd zelfs nog overtroffen.
De kenmerkende, raspende stem van zanger Bryan Funck, de vernietigende drums en baslijnen: het is allemaal wederom daar, maar dan nog net even vetter, voller en overtuigender dan voorheen. De plaat zit vol met een intimiderende versie van jaren 1990-grunge, met Smashing Pumpkins gerelateerde gitaar-afgoderij, met sonisch-tektonische sludge-breuklijnen en hemel overstijgende pracht. Thou neemt je mee naar de diepste kern van Het Zelf en keert het vervolgens binnenstebuiten, waarna een blik op de spiegel je leert dat elke vorm van vleierij gebaseerd is op een zelfgekozen leugen. Dat besef, dat moment van de waarheid, is wat ‘Umbilical’ biedt.
Complex, vernietigend, onmogelijk om aan te ontsnappen. Gelukkig is dat laatste dan ook juist wat we niet willen. We zetten de plaat nog een tandje harder, voor nog een nieuwe ronde naakt over het koude asfalt rollen en bij elk steentje dat we voelen, elke snee die wordt gemaakt, is daar steeds weer de acceptatie dat we buiten dit album (uitgebracht op het onvolprezen ‘Sacred Bones’) in feite niets meer nodig hebben dit jaar.
