Hoe The New Eves zichzelf op het eerste nummer van hun debuutalbum ‘The New Eve Is Rising’ aankondigen heeft iets occults. Over subtiele, bibberende snarige drones wordt er een folkhorrorachtige tekst praatzingend verkondigd waarmee de band, extra benadrukt met zo’n albumtitel, vol bravoure een plek binnen het Engelse experimentele rocklandschap opeist: ‘The New Eve will not leave!’
Geleidelijk bouwt instrumentatie op, met drums, gitaar, cello en viool tot de muziek ineens wegvalt, als een soort lokkertje: wil je meer? Luister dan gauw door. Want wie dat doet, vindt iets lovenswaardigs. Een bijzondere mix van alternatieve rock, (post-)punk en ruige avant-folk hebben de band elders al vergelijkingen opgespeld doen krijgen met bands als The Velvet Underground – hoor bijvoorbeeld de schelle vioolsalvo’s op ‘Cow Song’ of het zigzaggende ‘Volcano’ – en jaren 1980 The Fall. Terecht misschien ook wel, want The New Eves dragen een aura met zich mee dat net zo iets eigenzinnigs, ongrijpbaars en mystieks heeft als eerdergenoemde bands. Dat maakt het album ook zo verbluffend: anders dan een zoektocht naar een eigen identiteit, lijkt The New Eves al een volledig beeld voor ogen te hebben van wat hun muziek moet zijn. En met zo’n albumtitel lijkt de band te willen zeggen dat ze nog genoeg voor ons in petto hebben. Laat maar komen!
