Op ‘Wind, Again’ ontpopt Libanese muzikant/producer Sary Moussa zich tot collage-artiest. Hij weeft improvisaties van zes muzikanten op een scala aan Europese en West-Aziatische instrumenten samen.
Knip-en-plakwerk loopt soms het gevaar te verzanden in iets al te technisch of onsamenhangend. Moussa ontwijkt deze val door in zijn composities op zoek te gaan naar de ziel van de verschillende improvisatorische bouwstenen. Hij houdt rekening met de geschiedenis en betekenis van het instrumentarium en bouwt van daaruit spanning op door de ertussen contrasten uit te spelen. Het resultaat is een duizelingwekkende en bloedmooie soundscape-reis. De instrumenten kronkelen rond en botsen met elkaar. Soms doelgericht, opbouwend en met veel ruimte zoals op opener ‘I Will Never Write A Song About You’. Andere keren, zoals op ‘Violence’, schuren de saz en buzuk dan weer langs en tegen elkaar. En op ‘Storm, A Gift’ plamuren een drum en een overstuurd Hammond orgel alles dicht.
Doorheen dit alles besteedt Moussa veel aandacht aan klankkleur en gaat hij op zoek naar een soort tactiliteit. De muziek knettert, leeft, maakt rare kronkels en bochten, maar blijft ook organisch. Nummers groeien en ontluiken in plaats van gestructureerd op te bouwen. In die zin doet de plaat denken aan misschien wel het ijkpunt voor alle improvisatiecollages, ‘Spirit Of Eden’ van Talk Talk. Op ‘Everywhere At Once’ echoën de trage progressie van het Hammond orgel, de verre drums en snerpende klarinet voor ons oor die plaat ook expliciet.
‘Wind, Again’ is ongrijpbare ambient die een verzameldoos aan muzikale tradities samenbrengt en vormt tot iets dat die tradities overstijgt. Het is een oefening op de grens tussen herkenbaarheid en vervreemding. Je hoort de wereld en ontdekt tegelijk een nieuwe.
