Gatverdamme, wat een geniale plaat! Plotsklaps uit het niets krijgen we de tweede plaat voorgeschoteld van RONKER. Een Britse wervelwind, denken we aanvankelijk. Niets is minder waar, want de groep komt ‘gewoon’ uit België, nota bene uit Denderleeuw!
Ik geef de schuld voor mijn misvatting aan het op momenten toch echt enigszins lichtelijk Britse accent van zanger/bruller Jasper de Petter. Daardoor ook de allicht gratuite Idles-referentie die ik er hierbij zet, die passend is in de rustigere stukken waarbij de zang meer een intens gepraat is. Die rustigere stukken, overigens niet veel aanwezig, vormen de omlijsting van een knallende pot herrie van de bovenste plank.
Met regelmaat denk ik te luisteren naar een Mclusky dat aan de speed zit. Niet geheel onterecht, zo blijkt als ik erachter kom dat de band hun eigen muziek omschrijft als speednoise. Intense noiserock is het alleszins, met zoveel pakkende stukken en high fives in het gezicht dat we er niet goed van zijn. Het verbaast dan ook niet dat het Vlaamse viertal blijkbaar overal lovende recensies ontvangt en dat ze ook live niet te versmaden schijnen te zijn.
Laat dit oordeel alhier dan een toevoeging zijn aan de meer dan verdiende pluimen, want RONKER is een van de meest verrassende en vette bands die ik in tijden gehoord heb. Deze hustle wordt meer dan gewaardeerd. Waar liggen mijn aantekeningen voor het jaarlijstje 2026?
