Het nieuwe album van The Shits heeft een titel die verwijst naar het edict van Worms, waarin Martin Luther vogelvrij werd verklaard omdat hij zijn theologische standpunten, op het moment dat keizer Karel V en de paus dat van hem eisten, niet herriep.
De band uit Leeds gebruikt dit gegeven zeer waarschijnlijk omdat zij zich eveneens verschoppelingen voelen en zich tegelijkertijd weigeren aan te passen. Hun ruwe gitaren en punkzang onderstrepen dit geloofwaardig op het gehele album; elk nummer is een woeste voltreffer.
De songs wervelen, slepen en zijn adembenemend. ‘Joyless Satisfaction’ is als eerste single gekozen, maar men had om het even welke track kunnen nemen. Echter niet omdat de songs pakkend zijn in de traditionele betekenis. Melodieuze zanglijnen of andere popmuziekregels ontbreken of zijn verminkt. Wel horen we bijtende noise, hypnotiserende en herhalende akkoorden, venijnige zang en teksten, maar zeker ook melancholie.
Liefhebbers van The Stooges en trage doch hevige garagerock zullen hun geluk niet op kunnen. Imposant album!.
