Raphael Vanoli is tegenwoordig vooral bekend van de bijzondere technieken waarmee hij zijn gitaar bespeelt, van kloppen tot zachtjes tegen de snaren blazen. Hij is ook nog steeds actief in het duo Knalpot met drummer Gerri Jäger. Minder bekend misschien is dat hij muziek schrijft voor film en theater. Zo was hij tien jaar geleden als componist betrokken bij het stuk ‘Every(wo)man’ van kunstenaar Berend Strik. De muziek die hij maakte is nu verkrijgbaar als digitaal album. Hij nam die op in Hoog Catharijne, het kille winkelhart van Utrecht, samen met fluitist Mike Schmidt, bassist Mark Haanstra, Gerri Jäger en Nora Fischer, die toen nog zong. Carlos Dalla Fiore verzorgde live-elektronica.
Wat het stuk behelsde, is niet duidelijk. Een zoektocht op de titel leverde hooguit de naam Chaka Khan op. Wat rest is de muziek. Of, zoals Vanoli het zelf onder woorden brengt in zijn dankwoord aan de musici: ‘zij hebben het tot leven gebracht.’ Dat leven bestaat uit instrumenten, zoals bas- en contrabasfluit en basgitaren, die het vaak zoeken in de lagere regionen, terwijl de stem van Fischer daar hoog bovenuit vliegt, op weg naar het licht.
Twee nummers dragen Nederlandse titels, die aardig weergeven wat erin gebeurt. ‘Ademhalen’ begint inderdaad met het rijzen en dalen van ademtocht, gevolgd door de heldere zang van Fischer. ‘Woede’ is verblindende en verscheurende muzikale razernij. Het afsluitende ‘Junkspace’ laat je verlangend naar de balsem van de sopraanstem achter.
