Het helpt niet direct als bands een eigen microgenre uitvinden, maar Qasu heeft op ‘A Bleak King Cometh’ wel echt nieuwe gronden betreden. De wortels van de Brits-Amerikaanse band liggen in het blackmetalmoeras, maar op ‘A Bleak King Cometh’ gaat de groep naar de uiterste grenzen van wat dat betekent. Gesis en gepiep op ‘The Bitter Waters Of The Abyssal Sea’ doen denken aan industrial en noise, terwijl op ‘Jewels Where The Eyes Once Were’ een soort occulte techno te horen is met blastbeats.
Het trio van Aldous Daniken, Rahsaan Sagan (Verenigd Koninkrijk) en drummer Nihil Talwalker (Verenigde Staten) flirt met de esthetiek, maar durft op ‘Death Dreams’ zelfs autotune-vocalen op een pulserende beat te gooien. In die zin zijn vergelijkingen met Blood Incantation niet vreemd, want de band is evengoed in staat om huiveringwekkende death-noise te produceren, zoals op ‘They Drag Unfortunate Mortals’ te horen is.
Zo schetst het trio kosmische en cataclystische landschappen en werelden, waarin de hele sound soort van samensmelt tot een gruwelijke mutatie van wat black metal kan zijn. Soms vormt dat songs met een herkenbare structuur, zoals ‘The Long Knives Of The King’ met z’n sludge-doomstroom van geluid. Op andere momenten is het meer een helse soundscape, zoals op ‘An Orchard Of Bone Flues’. Qasu maakt iets futuristisch; noem het maar black metal 40k.
