Als je niets te vertellen hebt – zoals flink wat bands tegenwoordig – is het verstandiger en aangenamer voor de luisteraar om te zwijgen en de instrumenten te laten spreken. Bruno Morez en Matthias Meersmans gaan als Marshes Hew voor een minimalistische set-up: gitaar, drums en bas. Stemmen worden thuisgelaten. Daarmee treden ze in de voetsporen van wegbereiders zoals Gore en Dead Neanderthals. Marshes Hew is echter nadrukkelijk een metalduo en bewandelt minder avontuurlijke paden.
Een gruizig en rauw lo-fi blackmetalgitaargeluid past bij het medium waarop ze hun debuut ‘Rustling Heaving’ presenteren: een ouderwetse cassette met daarop vijf atmosferische nummers die nooit onder de vijf minuten komen. Afsluiter ‘Brittle Glades’ gaat zelfs voor het dubbele. Blast beats zijn er nauwelijks te bespeuren; van black metal pur sang is bijgevolg geen sprake. Met wat goede wil kan een mid-tempo nummer als ‘Ea, Lord Of The Deeps’ van Burzum wat houvast bieden.
Het klinkt soms wat langdradig en eentonig, maar het spel met verschillende tempo’s in ‘Brittle Glades’ houdt de luisteraar bij de les. Als debuut is ‘Rustling Heaving’ vast en zeker veelbelovend. Het is nu zaak om de kleine onevenwichtigheden eruit te wieden.
