De jonge Gentenaar Leander Vertriest voelt zich zowel thuis in musette en kleinkunst als in vrije improvisatie. Tijdens zijn studies aan het conservatorium kreeg deze accordeonist al snel het etiket ‘rebel’ opgeplakt, een status die hij extra in de verf zette door tijdens zijn afstudeerproject op het podium een tafel in stukken te zagen. Op zijn debuutplaat ‘FREE WE ARE NOBODY’ voor het el NEGOCITO-label, wordt de luisteraar aanvankelijk koud gepakt. Het startschot klinkt letterlijk (‘3, 2, 1, go!’) waarna met ‘Difficult Calculation Formula #1’ een waanzinnige freejazz-blow-out losbarst.
Een dertienkoppig ensemble met onder meer John Dikeman, Bart Maris, Seppe Gebruers en Aleksandar Škorić produceert een overrompelend totaalgeluid, een dionysische uitbarsting waarin individuele stemmen zijn samengesmolten tot een massief sonisch geheel. Een vergelijking met Peter Brötzmanns ‘Machine Gun’ dringt zich dan ook op. Een lawine van exploderende cimbalen, krijsende blazers en loeiende elektronica mag gedurende tien minuten naar beneden denderen.
In ‘Second Concert’ lijken daar vervolgens nog wat lagen aan te worden toegevoegd: gekrijs, geschreeuw en de nodige huisraad die tegen de grond wordt gekletst – zo beelden we het ons althans in. Enkel in ‘PIANO’ laat Vertriest her en der wat ademruimte, wat gezien de densiteit van de rest van het album als een welkome afwisseling wordt ervaren. Elk exemplaar van de plaat bevat een unieke verzameling inserts en een fragment van de piano die werd vernield tijdens het maken van deze best wel indrukwekkende opnames.
