Jane Remover
De dance van Jane Remover knalt met hyperpop- en trapinvloeden. Elk nummer laat een ravage achter van AutoTune, blèrende synthesizers en ruige beats waarbij de onvoorspelbaarheid verbluft.
‘Psychoboost’ met Danny Brown knispert bijvoorbeeld van de plotse wendingen en raps. Het hakkende einde à la Skrillex suggereert dat dit album geen grenzen kent. Elk rustmoment is verraderlijk, zoals wanneer ‘Experimental Skin’ kalm begint met een achteloos erin gegooide hook, maar daarna stuitert, voortgedreven door een dolle synthesizer.
Het relatief luwe ‘Angels In Camo’ klinkt alsnog zo luid en verknipt als de hiphop van Sematary. Ondertussen haalt Jane Remover alles uit hun mengpaneel. De grillen van Jane Remover volgen elkaar op in een tempo dat doet denken aan een jongere die door een smartphone scrolt. Zelfs de vele slow motion afsluitingen van nummers bieden geen pauze, maar zwepen verder op. Het is dan ook een verrassing wanneer de hardcore beatvariaties van ‘Professional Vengeance’ uit het niets stoppen.
Met ‘Revengeseekerz’ heeft Jane Remover alle innovaties van de afgelopen jaren in hyperpop samengebracht en tilt het genre met deze knetterende mix naar een nieuw niveau.
