Indietronic Fest stelt voor de tiende keer vier minder bekende acts uit de Belgische elektronische muziekscene voor. Op de affiche van deze jubileumeditie prijken Halfgeleider & Beeldenstorm, Miss Tetanos, Nele De Gussem en Tukan. De organisatie kiest bewust voor artiesten die actief zijn in alternatieve genres als ambient, industrial, downtempo, IDM en avant-garde. Al tien jaar biedt ze deze creatievelingen een podium waarop ze hun talent aan het publiek kunnen laten horen én zien.
We keken enorm uit naar een avondje met deuntjes die mijlenver verwijderd blijven van de platgewalste mainstreampaden.
Krachtige beelden vergezellen een modulaire storm
Maarten Voeten heeft met zijn project Halfgeleider (Bandcamp) al een stevige livereputatie opgebouwd. Voor deze gelegenheid bracht hij zijn kompaan Beeldenstorm (Jef Aerts) mee, met wie hij al een tijdje live samenwerkt.
Halfgeleider kwam langzaam op gang en deed vervolgens precies wat we van hem konden verwachten. We kregen golvende pulsen en abstract gebliep, verweven met heerlijke downtempodeuntjes. Ook de visuals kwamen sterk uit de verf, met een mix van animatie- en dashcambeelden, aangevuld met caleidoscopische kleurprojecties.
Voeten liet zijn modules gloeien tijdens een elektronische storm die ons deed denken aan Boards of Canada, bekend om hun analoge werkwijze, en Higher Intelligence Agency. Zelfs het zoeken naar nog een plug-in op de reusachtige, met kabels bezaaide tafel vol modules hield Voeten niet tegen om het gaspedaal nog wat dieper in te trappen. De set eindigde met een dreunende portie drum-‘n-bass.
De vijfendertig minuten durende set leek naar ons gevoel amper tien minuten te duren. Alles zat snor bij Halfgeleider & Beeldenstorm: geluid en beeld waren top en vloeiden naadloos in elkaar over, als een wervelende, modulaire beeldenstorm.
Giftige krioelende psychedelica
Het Waalse duo Miss Tetanos (Bandcamp) bestaat uit Katia Andina Kermaire (K) (theremin, zang) en Fabrice Dion (F) (synthesizers, zang). We zagen hen eerder al eens live met drumbeest Stephen O’Maltine, maar die was er deze avond helaas niet bij.
Tijdens de veertig minuten durende set die vergezeld werd van een oude film over het verdelgen van krioelende rattenpopulaties was de hoofdrol weggelegd voor de theremin. Kermaire creëerde met haar twee theremins wervelende, geestverruimende klankwolken, die ze liet samenvloeien met zware elektronische golven, knallende beats en de vervormde stem van Dion. Die laatste kreeg soms wel erg veel reverb over zich heen.
De dampende set viel niet bij iedereen even goed in de smaak, maar wij lieten ons met plezier meeslepen door de opzwepende elektro-punk-EBM van Miss Tetanos. Ook zonder drummer wist het duo een kolkende geluidsstorm te ontketenen. Kermaire betoverde met haar haast magische thereminspel, waarbij ze de magnetische staven bespeelde zonder ze aan te raken, terwijl Dion zijn vervormde vocalen met volle overtuiging door de zaal joeg. Een hypnotiserende, psychedelische trip die ons stevig bij de lurven greep.
Verzwolgen door de visuals
Na jarenlang deel te hebben uitgemaakt van het Gentse collectief Uma Chine, ging Nele De Gussem (Bandcamp) in 2025 als soloartieste van start. Ze debuteerde met het album ‘The Loom Of Longing’. We geven het grif toe: te midden van de niet aflatende vloedgolf aan releases was haar debuut ons volledig ontgaan. We lieten ons dan ook graag verrassen, zonder vooraf ook maar één luisterbeurt aan deze artieste te hebben besteed. De Gussem is daarnaast bekend van Future Old People Are Wizards, waar ze keyboards en bas speelde.
We waren getuige van een moeizame en rommelige start, maar gelukkig kwam het uiteindelijk toch goed. Ondanks het elektronische gepruts wist de geluidsman De Gussem weer op het juiste spoor te krijgen. Langzaam maar zeker boetseerde ze een vorm van experimentele pop, waarin ze haar frivole stem verweefde met de ijle elektronische loops die ze ter plekke creëerde.
De bijbehorende achtergrondbeelden waren het werk van visueel kunstenaar Victor Verhelst. De Gussem werd haast opgeslokt door de kleurrijke projecties, waardoor ze meestal als silhouet op het podium te zien was. Toch waren we niet helemaal overtuigd van deze set. De Gussem beschikt over een mooie stem, die ons bij momenten deed denken aan Anneke van Giersbergen (The Gathering), maar bleef naar ons gevoel te lang in dezelfde toonaard hangen. Ook de fraaie visuals verloren gaandeweg wat van hun impact doordat bepaalde beelden tegen het einde net iets te vaak werden herhaald. Een optreden met mooie momenten en een veelbelovende stem, maar dat ons muzikaal niet helemaal wist vast te grijpen.
In pure vorm het vuur aansteken
Tukan (Bandcamp) is een kwartet uit het Brusselse en bestaat uit Andrea Pesare (gitaar en effecten), Samuel Marie (toetsen), Nathan Van Brande (bas en effecten) en drummer Alexandre Gauthier.
Tukan trapte de deur meteen in met een aanstekelijke portie energieke elektronica die de beentjes van de aanwezigen onmiddellijk in beweging zette. Geen visuals, maar rechttoe rechtaan elektronische funktoestanden, gehuld in rookwolken en gedragen door heerlijke baslijnen. Het spelplezier spatte ervan af. We zagen een goed geoliede machine aan het werk, een band die inmiddels al enkele jaren ervaring heeft opgedaan op Belgische én internationale podia.
Met hun eclectische songstructuren wist Tukan een broeierige sfeer op te bouwen. Een groovende mix van rock, psychedelische pop en stuwende elektronische elementen zorgde voor een aanstekelijke dynamiek die de set voortdurend in beweging hield.
Er hing als het ware een Ozric Tentacles-sfeertje in de zaal, zij het zonder het kenmerkende gitaargeluid van die band. Gitarist Pesare plukte wel degelijk aan zijn snaren, maar zijn gitaarpartijen verdwenen meestal, doordrenkt met effecten, in het elektronische klanktapijt. Ook bassist Van Brande liet zijn heerlijke baslijnen regelmatig vervormen tot zoemende drone-echo’s en draaide geregeld aan de elektronische knopjes. Marie weefde met zijn keyboards een warm geluidsdeken dat door drummer Gauthier stevig werd vastgetimmerd.
Tukan kwam, zag en overwon! Met een uitmuntend optreden zorgde het Brusselse viertal voor een stomende apotheose van de tiende jubileumeditie van Indietronic Fest.
DJ François Du Painlait, een passionele muziekfanaat, draaide voor en tussen de optredens muziek van artiesten die eerder op het festival hadden gespeeld. Na het laatste concert haalde hij nog een reeks fijne vinylplaatjes boven, waarmee hij de muzikale avond in stijl afsloot.
Gezien: Indietronic Fest 10, zaterdag 24 oktober 2026, Volkskring Lede, België