Zeggen dat Bram Devens zich Ignatz-plaat na Ignatz-plaat heruitvindt, is de waarheid geweld aandoen. Eerder varieert hij op zijn unieke, door de jaren heen zorgvuldig vormgegeven geluid. Maar er zijn wel platen waarop hij zijn horizon danig verruimt. Zo was er in 2014 de eerste plaat met De Stervende Honden, waarop Devens zijn geluid omdacht naar een trioformule. In 2017 ging hij al een keer aan de slag met een piano, op de cassette ‘Coffee, No Cigarettes’. Nu is er deze langspeler ‘I Don’t Know’, waarop Devens de gitaar inruilt voor een piano.
Op opener ‘A Dog Enters The Room’ klinkt zijn pianospel abstract en licht bluesy, een beetje zoals Loren Connors wanneer die een zeldzame keer een piano toucheert – net iets minder minimaal. ‘Time Well Spent’ is met al zijn overdubde pianolagen dan weer honkytonk uit het spookhuis. Naar goede gewoonte is er van verstaanbare teksten geen sprake. Ook knap, het in een zacht-fluwelen galm badende ‘On A Different Scale’. ‘Teach Me’ is dan weer ambient die de keel toeknijpt in plaats van te verdoven.
‘I Don’t Know’ is veruit het meest komische nummer: een omgekeerd afgespeeld loopje dient als achtergrond voor een sobere pianomelodie, die ons heel even doet denken aan de muzikale mistvelden van William Basinski. Pianistiek wordt nergens bedreven, maar ‘All Will Be Saved’ is wel een haast klassieke melodie, en werkt dan ook prima als coda.
