Het Franse Hypno5e maakt al ruim twintig jaar muziek die zich niets aantrekt van fatsoenlijke genregrenzen. Hun nieuwe album ‘Trame Noire’ past wat dat betreft in het patroon. De albumtitel betekent zoveel als ‘donkere infrastructuur’: stedelijke plekken die speciaal donker worden gehouden om nachtdieren hun nacht te gunnen. Als we de nummers als nachtdieren beschouwen, dan is de plaat zelf hun prachtige thuis geworden.
Opener ‘Lost Fires’ begint nog keurig met piano en de warme stem van Emmanuel Jessua, maar voor je goed en wel zit, komt er een mathy gitaarmuur indachtig The Mars Volta op je af, ook nog eens gevolgd door strak staccato drumwerk en krachtige schreeuwen. Die worden dan weer opgevolgd door proggy stukken die niet zouden misstaan in het rustigere werk van Opeth. Dit genre-hoppen gebeurt eigenlijk de hele plaat lang.
Van psychedelisch zweven via vervreemdende maatsoorten naar een dreunende eruptie die ergens tussen progrock en blackened groovemetal uitkomt. Dit gewissel zou op de zenuwen kunnen werken en het toont dan ook de klasse van de Fransen dat dit niet het geval is. De band geeft zelf aan juist minder technisch te willen klinken en op een of andere manier lukt het ze ook. Mede door minder samples te gebruiken en meer lucht en adempauze toe te laten klinkt de plaat warm, weemoedig en wonderlijk mooi.
