Kneecap
Kneecap bewijst dat hiphop een universele taal is. De Noord-Ierse groep, bestaande uit Mo Chara, Móglaí Bap en DJ Próvai, rapt in het Engels met zwaar Iers accent, plus dialect en de nodige passages in het Iers. Afkomstig uit het Ierssprekende Gaeltacht kwartier van Belfast, zitten de teksten vol controverse op het vlak van politiek en sociale issues zoals drugsproblematiek en mentale gezondheid met veel grove taal en referenties.
‘Fine Art’ is het tweede album en staat vol met knallende clubsongs, skits en een flinke dosis Ierse elementen. Er is bijvoorbeeld ‘Drug Dealing Pagans’, met een tin whistle melodie en spoken word elementen in het Iers. In contrast daarmee hoor je het grime-achtige titelnummer, met een stevige dansbeat. Daar pakt de groep vaker op terug trouwens: van het ietwat flauwe ‘Love Making’ tot het pulserende ‘I’m Flush’. Dan is er ook nog het luisterhitje ‘Better Way To Live’ met gastvocalen van Grian Chatten (Fontaines D.C.). Verleden en heden worden tekstueel in elkaar verweven op een plaat die luistert als een verhaal vol variatie en goede hooks. Wat dat betreft gaat Kneecap volop voorbij de controverse van ‘Brits Out’ (en die bivakmuts met het motief van een Ierse vlag van DJ Próvai) met songs die wat te vertellen hebben.
Maar let wel: deze groep geeft stem aan een rebellie, biedt weerstand in woord en daad tegen het verlies van identiteit en tegen de Engelse hegemonie. Kneecap laat zo horen en zien dat Ierse rap staat als een huis en een eigen stem heeft, en dat terwijl een documentaire over Ierse rap van RTÉ en BBC een paar jaar terug nog op hoongelach kon rekenen. In augustus komt de biografische film uit, met Michael Fassbender, en het zou me niet verbazen als Kneecap dan echt ontploft.
