Oprechte wanhoop, die is genesteld in liefde en uitmondt in boosheid, is allicht een van de allersterkste drijfveren van het menselijk bestaan. Op haar nieuwe album ‘These Killing Times’, uitgebracht op haar eigen label, is dat precies wat de Amerikaanse Emma Ruth Rundle ons aanbiedt. Een van die artiesten waarbij de term ‘favoriet’ eigenlijk tekortschiet. Sinds ‘Some Heavy Ocean’ (2014) heeft haar muziek zich steeds dieper onder onze huid genesteld, met die stem die prevelt, uithaalt, vraagt en antwoorden tracht te geven.
Waar ze op ‘Engine Of Hell’ (2021) de muziek intiem hield met piano en akoestische gitaar en naar binnen keek, draait Ruth Rundle zich nu om. Naar een wereld die in brand staat, naar macht die corrumpeert, naar religieus fanatisme, kapitalistische waanzin en groteske politiek. Gepijnigd, maar niet zonder hoop, zoals ze in ‘Powerless’ mooi samenvat: een hamer is er om te breken én om iets nieuws mee te bouwen. En wat een geluid! Ditmaal weer een volledige band achter haar, met haar kenmerkende gitaarspel, drums die hameren en op ‘Enough’ de saxofoon van Patrick Shiroishi, als een losgeslagen sirene uit een andere dimensie.
Het wellicht mooiste nummer is ‘Anvil’, dat begint met kerkklokken en een verzuchting, en via het gezongen ‘lay me on the anvil of your shame’ en ‘hey man what will you do/such fear is coming for you’ ontaardt in een portie broeiende doom en postrock. De zang van de Amerikaanse is altijd al bijzonder geweest, alsof ze een regel kan zingen waarbinnen ze noten kan laten verdwijnen die ze even verder weer terugpakt. Ditmaal is haar zangpalet nog een slag groter geworden, zowel in de lagere en pratende regionen als de hoogte in, een bereik als dat van PJ Harvey of Tori Amos. Ruth Rundle vergeet nooit het belangrijkste: radicale liefde is verzet. Als ze zingt ‘Fall human kind! All human kind! I am full of human kindness!’ komt de intrinsieke tegenstelling in de liefde voor de mens samen met het album tot een hoogtepunt. Dit is niet zomaar het album van het jaar. Dit is Emma Ruth Rundle op haar absolute hoogtepunt.
