Mike Sandison en Marcus Eoin, het duo achter het ambient-triphopproject Boards Of Canada, hebben in de loop van hun carrière een waar sonisch universum weten te creëren. De vier albums die tussen 1998 en 2013 uitkwamen, bevinden zich stuk voor stuk in een ongewis niemandsland tussen goed en kwaad. De broers staan daarbij altijd aan jouw kant; al zijn ze wel eerlijk over de niet al te rooskleurige toestand van de aarde en de mensheid.
Sandison en Eoin presenteren dat snijvlak van licht en duister met veel valse tonen, lang uitgesponnen hiphopbeats en flarden stemsamples waaruit de ene keer een grote wijsheid en de andere keer juist wanhoop spreekt. Zo’n duidelijk gedefinieerd speelveld brengt een grote uitdaging met zich mee: hoe zorg je ervoor dat een vijfde album naast iets herkenbaars ook iets nieuws brengt? Die test doorstaat het duo met dit album vol verontrustende verwijzingen naar diverse wereldreligies.
Met strakke synth-lijnen en tot in de puntjes gepolijste ritmes klinkt dit album helderder dan we van het duo gewend zijn. Zo klapt de gebalanceerde productie van ‘Prophecy At 1420 MHz’ er hard in en dat geldt ook voor de basgitaar die het thema van ‘Blood In The Labyrinth’ inluidt. Zo dik aangezet is Boards Of Canada nog niet eerder aan het voetlicht verschenen. Verderop in ‘Blood…’ wordt het stokje doorgegeven aan een ordinaire akoestische gitaar waarmee de broers een van de meest magische melodieën uit hun hele oeuvre creëren. Op ‘The Word Becomes Flesh’ is de aanpak minimalistischer; hier is het de warme ritmesectie die grote indruk maakt. Maar er is meer: onder de laag van vette synths, percussie en baslijnen waardoor ‘Inferno’ in eerste instantie opvalt, schuilt een dieper stelsel van minder makkelijk te duiden, sluimerende lagen.
Daarmee is het meest geproduceerde Boards Of Canada album ook een van de meest avontuurlijke.
