Annea Lockwood krijgt de laatste jaren de aandacht die ze verdient. Haar werk is gebaseerd op intens luisteren, net als dat van Pauline Oliveros en Éliane Radigue. Maar in tegenstelling tot die geestverwanten gebruikt ze graag omgevingsopnamen. Zo volgde ze met soundscapes de loop van drie rivieren: de Hudson, de Donau en de Housatonic. ‘World Rhythms’ is een werk dat vorig jaar een halve eeuw oud was.
Het is een verzameling ritmische geluiden van uiteenlopende aard. Klotsend water, ademhaling, het bulderen van vulkanische activiteit, het hoge piepen van kikkertjes, onweer, vuurwerk, het draaien van een pulsar, en uiteindelijk ook slagen op een reusachtige gong. Die opnamen heeft ze gemixt tot een compositie. Voor het eerst in 1975. Meer dan twintig jaar later nog eens voor een release op XI Records, het label van Phill Niblock. Nu heeft Lawrence English samen met Lockwood een nieuwe versie gerealiseerd, op basis van de oorspronkelijke banden, opgeschoond en wel.
Zoals componist Warren Burt (vertegenwoordigd in het boek ‘Alien Territory’ en de bijna gelijknamige cd-set) schrijft: ‘de ritmes werken op minstens twee niveaus.’ Het ene is de snelheid van elk afzonderlijk geluid; het andere is de manier waarop Lockwood ze achter elkaar en over elkaar heen heeft geplaatst, waardoor ze patronen laat ontstaan. Je luistert naar de wereld, maar ook naar een muziekstuk. Dit is letterlijk wereldmuziek, in de beste zin van het woord.
