Events

WU LYF: De niet ontbrande revolutie


Een paar dagen voor Gonzo (circus) #108 in onze bus viel zagen we de jongens van de World Unite Lucifer Youth Foundation ofte WU LYF spelen in een uitverkochte Orangerie van de Brusselse Botanique.

In die nieuwe Gonzo bepleit Harold Schellinckx in de ULTRA-speciaal onder andere een nieuwe muzikale revolutie. De post-experimentele pop. Bij het lezen van dat artikel dachten wij spontaan terug aan het optreden van WU LYF. Of Harold Schellinckx de muziek van deze band onder de noemer van post-experimentele pop zou plaatsen kunnen we niet beoordelen, maar de band zoekt alleszins naar nieuwe vormen van popmuziek. Ze stoeien met zeer gevarieerde invloeden gaande van krautrock over psychedelica naar tribale ritmes. Dat ze de revolutie niet schuwen blijkt uit hun, trouwens vaak intrigerende, videos. De video bij het nummer ‘Dirt’ zit vol verwijzingen naar de Arabische Lente. Onderhuids brandt bij zanger Ellery Roberts het revolutionaire vuur. Dat voelden we tijdens het gesprek dat we dit voorjaar met hem hadden. Vraag was of het er tijdens dit optreden ging uitkomen.

Het optreden start, ietwat krakkemikkig, met het oplichten van het iconische kruis dat de band als handelsmerk gebruikt. Het licht ontbrandde niet in één keer. Iets wat op het einde van het optreden misschien wel symbolisch lijkt. Wat de band, met veel potentieel slaagt, er nooit echt in om het revolutionaire licht op het publiek over te zetten. Net als op hun debuut ‘Go Tell Fire To The Mountain’ trapt de groep in Brussel af met ‘L Y F’. Dreinend, bombastisch orgeltje, opbouwende euforische uitbarstingen, schorre zang van de hedendaagse versie van James Dean. Een mens maakt zich na die opening op voor een euforisch concert. Dat het dat niet werd is moeilijk te verklaren. Hoewel op het album zijn er ook een paar nummers te vinden die de belofte niet waarmaken. Maar als alles op zijn plaats valt, zoals in ‘Spitting Blood’ of het ijzersterke ‘We Bros’, dan houden wij onze gebalde vuist in de lucht. In onze gedachten toch zeker. Maar we blijven na de show dus een beetje in verwarring achter. We zagen een groep met veel potentieel, maar eruit komen, dat deed het nog niet helemaal.

Gezien: Botanique, Brussel, 7 maart 2012

Deze diashow vereist JavaScript.


Dit artikel verscheen eerder in GC #100.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties