Geluid

Automatisme

Transit


Artiest:Automatisme
Titel:Transit
Label:Constellation
Distributeur:Konkurrent

Artiest:Bleed Turquoise

cstrecords.com

William Jourdain, de man achter Automatisme, is een veelzijdig muzikant die kunstgeschiedenis studeert, schilderijen maakt (zie de hoes van ‘Transit’) en in een platenwinkel werkt.

Hij maakte zijn debuut met het fel geprezen ‘Momentform Accumulations’ in 2016, eveneens op Constellation. Zijn glitchy elektronica vond meteen zijn weg naar de geïnteresseerden, in zoverre dat ondertussen zijn ‘Automatisme 2’, een plaat die hij in eigen beheer maakte alvorens tot Constellation toe te treden, opnieuw werd uitgebracht.

Jourdain woont in Quebec en maakt er graag grote wandelingen in de wouden en grotten eromheen. Daar maakt hij steevast veldopnames, die hij gebruikt als vertrekpunt voor zijn nummers. Hij maakt tevens opnames in wachtkamers, lege plekken in de stad of verlaten gebouwen, en zet die tegenover de landelijke geluiden.

Die verzameling veldopnames jaagt hij daarna door een heel stel zelfgebouwde modulaire synthesizers, waarmee hij een soort supermoderne klankpaletten creëert. De glitchelementen zijn vooral duidelijk aanwezig in opener ‘Bureau 0’, waarna ze meer bedolven geraken onder heerlijk dwars-se elektronica die soms zoet klinkt, maar meestal stoort, verstoort, een andere dan de verwachte kant uitgaat.

Luistermuziek wel, want wie hier op kan dansen volgt waarschijnlijk les in experimentele Butohdans.

Bleed Turquoise alias James Ginzburg, die eerder al wat potten brak samen met Paul Purgas als Emptyset (met platen op Thrill Jockey, Raster-Noton en Subtext), gebruikt zijn synthesizers op een meer conventionele wijze.

Zijn nieuwe project wordt voorgesteld als een audiovisueel spektakel, maar puur met de muziek blijft daar uiteraard weinig van over. En erg bijzonder is die muziek nu ook weer niet. Behoorlijk brave techno met hier en daar een element waar we van opkijken uit onze dromenwereld.

Ginzburg, die inmiddels in Berlijn vertoeft (wie niet?) weet zich met dit album niet te onderscheiden van de meute en luistert ongetwijfeld met het schaamrood op de wangen naar de superbe klankenwereld van Automatisme.

Reacties