Geluid

Wailin Storms

Sick City


Artiest:Wailin Storms
Titel:Sick City
Label:Antena Krzyku
Distributeur:

Artiest:Guantanamo Party Program

www.antenakrzyku.pl

Na twee ep’s, wat personeelswissels en een debuut in 2015 (‘One Foot In The Flesh Grave’, Magic Bullet Records) heeft het tot een kwartet ontbolsterde Wailin Storms eindelijk zijn draai gevonden. De band verhuisde van Corpus Christi, Texas naar Durham, Noord-Carolina. Dat zuiderse, swampy gevoel van de streek waar de band belandde, heeft tevens zijn weg gevonden naar het geluid dat we in de zeven nummers op ‘Sick City’ te horen krijgen. Wat echter nog veel meer uitgesproken tot uiting komt, is de immense adoratie voor Bauhaus en hun opperhoofd Peter Murphy. Een nummer als ‘Clean Start’ geeft die postpunkinvloed perfect weer. Het is alsof we Bauhaus horen die noiserock heeft ontdekt, want dat is het andere belangrijke ingrediënt in de muziek van Wailin Storms. De stem van Justin Storms ligt eveneens in de lijn van die van Murphy, al zit er ook wel een hint naar vroege Nick Cave in. De grenzen tussen de verschillende genres die Wailin Storms speelt, vervagen ijlings in de nummers. Die zwalpen voortdurend tussen postpunk, noiserock, swamprock, gothic en death rock, wat de band ervan vrijwaart als een Bauhaus-doorslagje te worden weggezet. Gelukkig maar, want ‘Sick City’ bevat alleen maar knallers. Guantanamo Party Program is een band uit Warschau die actief is sinds 2006. Met hun derde album (de titel van de plaat verraadde het al natuurlijk) konden ze terecht bij het Poolse Antena Krzyku. Logisch zou je denken, maar Wailin Storms (of recent Hollywoodfun Downstairs) belandden net zo goed op het label. De groepsnaam leidt ons naar een politiek bewust gezelschap dat hardcore met postmetal verbindt, in het Pools zijn ongenoegen uit, en op bijvoorbeeld ‘5:37’ (aan echte songtitels wordt niet gedaan, elk nummer is genoemd naar zijn lengte) zijn voorliefde voor Neurosis tentoon spreidt. Nu van die laatste hun jaren niet meer te krijgen tweede album ‘The Word As Law’ (1990) opnieuw wordt uitgebracht, perfect passend in de Trump-tijdsgeest en getuige van hun hardcoreverleden, komt ‘III’ net zo goed perfect op tijd. Origineel is het allemaal niet, heel goed gedaan wél. Alleen kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat de cd net een beetje te lang duurt en een beetje te veel van hetzelfde te bieden heeft. De boodschap -het is allemaal naar de filistijnen- komt echter wel heel goed over.

Reacties