Ambient veteraan Steve Roach startte in 2006 met een serie onder de noemer ‘Immersion’. Deze meer dan een uur lange nummers moeten sfeer geven aan leefruimtes, zodat de luisteraar zich bezig kan houden met andere zaken – denk aan slapen, schrijven of tai chi. Roach houdt zich met andere woorden aan de missie van ambient zoals Brian Eno die uiteenzette op ‘Ambient 1: Music For Airports’. In eerste instantie lijkt de melodische cyclus van dit zesde deel ‘The Surface Below’ zich almaar te herhalen, maar schijn bedriegt. Het nummer groeit en ebt als een golf. De synthesizers benevelen door de vreedzame klanken. Dan weer verheffen de geluidseffecten zich, dan weer krimpt het aantal instrumenten. Die dynamiek roept een trance op als bij wegzakken in dons voor het slapengaan. Subtiel verdwijnen dan meer en meer synthesizers tot de stilte, als een einde dat voelt als ontwaken uit een lange droom, overblijft. Zo slaagt Roach in zijn missie om een geluidsomgeving te scheppen. Aan de andere kant bereikt ‘The Surface Below’ niet de hoogtes van een klassiek album zoals ‘Dreamtime Return’. Deze ‘Immersion’ klinkt eerder als een formule waarmee Roach er zo nog zes uit kan brengen.
