De band Shy, Low uit Richmond, Virginia gaat inmiddels alweer even mee in de wereld van instrumentale postrock. Op ‘Purity Spiral’ bouwt de band muren die hoger, dikker en vooral dreigender zijn dan ooit. Natuurlijk liggen postrock en post-metal voor de hand, maar Shy, Low laat zich al lang niet meer door die twee hokjes tegenhouden. Hun muziek kan binnen een beweging veranderen van een ijle ruimte in een verpletterende geluidsmassa, om vervolgens weer terug te vallen in minimale ambient en langzaam uitdijende melodieën.
Het is muziek die groots durft te denken zonder voortdurend groots te hoeven klinken. De manier waarop de band de kalme stukken langzaam laat uitgroeien tot massieve geluidsblokken doet denken aan This Will Destroy You en Russian Circles. Gitaarlagen schuiven over elkaar heen, drums houden de adem in. Maar je weet wat er komt.
Het is uitstel, een samengeknepen vuist die ineens openbarst. De drums zijn daarbij niet alleen het fundament, maar ook het hart van de zaak. Ze duwen, sleuren en jagen de gitaren steeds verder de hoogte in, tot alles verandert in kolossale opdoemende ijsbergen. Het knappe is dat de band precies weet wanneer die onmetelijk hoge wand weer moet worden afgebrokkeld. Door ruimte te maken, terug te trekken en opnieuw te beginnen. Om vervolgens nog harder toe te slaan. Er zit verschil in herhaling.
