728x90 MM

Hard To Love a Man

Er zit een randje van honing rondom de melancholische vocalen van Jason Molina. In al die droefheid is een troostende glimps nooit ver weg. De vijf nummers op deze e.p. vervolgen de rootsrock weg die hij in is geslagen met zijn nieuwe groep, Magnolia Electric. Co., bedeesde rock met een enorme diepte, geheel in de lijn van Neil Young, en Will Oldham natuurlijk maar dan meer zijn Palace tijd dan Bonnie ‘Prince’ Billy. ‘Hard to Love a Man’ is prachtig maar kennen we al van ‘What Comes After the Blues’. Het is lekker zwelgen in de serene triestheid van ‘Doing Something Wrong’ en ’31 Seasons in the Minor League’, de Wurlitzer ronkt zachtjes in de achtergrond, pas allemaal perfect bij de donkerbruine countryrock. ‘Werewolves of London’ is de speelse noot, de opgewekte afsluiter van een goede e.p. die verder niet opmerkelijk of fenomenaal is. Gewoon weer een mooi, compact document van Molina en de zijnen.

tekst:
Joris Heemskerk
geplaatst:
ma 5 jan 2015

Nog meer nieuws krijgen over muziek en kunst?

Schrijf je in op de Gonzo (circus)-nieuwsbrief!