Dit album is een soort best of van het werk dat de Duitse muzikant Dennis Busch de afgelopen jaren op vinyl heeft uitgebracht. Busch gebruikt veel waanzinnige aliassen (onder anderen ook Pastor Fitzner, Krieghelm Hundewasser en Pop Dylan, maar op dit fraaie album is het louter James Din A4 (hoe verzin je het?) die de klok slaat. Hij maakt een soort van eigenwijze techno, die aan de al snel optredende saaiheid van het genre ontsnapt. Het is dansmuziek met een knipoog, met lo-fi samples en maffe geluidjes à la Schlammpeitziger. Busch verklaart zelf gek te zijn van een technogrootheid als Theo Parrish maar als je het aan ons vraagt is-ie een stuk avontuurlijker dan zijn voorbeeld.
