Het enige dat beklijft is het voortdurende gevoel dat je naar een kruising tussen een laat jaren 1970 Britse pubrock band en Kiss zit te luisteren. De band in de hoek van de kroeg die je gewoon negeert terwijl je aan de toog biertjes drinkt of waar je – als daar behoefte aan is – feestend op rond springt om daarna elke toon weer geheel te vergeten.
