728x90 MM

Beileid

Mike Patton heeft nooit onder stoelen of banken gestoken een grote fan te zijn van Bohren & Der Club Of Gore. Daden zeggen meer dan woorden: daarom dat hij hun magnum opus ‘Black Earth’ uit 2002 op de Amerikaanse markt introduceerde via zijn eigen label, Ipecac. Op deze drie tracks tellende ep gaat hij nog een stap verder, Patton plakte namelijk zijn uit de duizenden herkenbare stem op ‘Catch My Heart’, een opmerkelijke interpretatie van de Duitse hairmetalband Warlock. De originele versie krijgt hierdoor de status van een jazzballade zoals alleen wijlen Johnny Cash die had kunnen brengen. Het introduceren van een stem is, naast het uitbreiden van het instrumentarium, één van de mogelijke manieren om het typische geluid van het viertal uit Mühlheim – een narcosetrip van lethargisch trage jazz, slepende doom, (dark) ambient, (orgel)drones en zelfs lounge – te verruimen en het resultaat illustreert dat hun sound zich hier perfect toe leent. Opener ‘Zombies Never Die (Blues)’ en de afsluitende titeltrack (afkomstig overigens van de sessies die resulteerden in hun vorige album ‘Dolores’) zijn vintage Bohren & Der Club Of Gore. Ze tonen aan dat de formule – altijd hetzelfde, altijd weer anders – nog lang niet versleten is. Met de band in bloedvorm is het nu meer dan uitkijken naar dat nieuwe album.

tekst:
Gonzo (circus)
beeld:
BohrenDerClubOfGor_Beileid
geplaatst:
ma 5 jan 2015

Nog meer nieuws krijgen over muziek en kunst?

Schrijf je in op de Gonzo (circus)-nieuwsbrief!