Magazine

Mind The Gap #150


De honderdvijftigste, hoera! Dat vraagt om slingers, taart, toeters! Nou ja, tot op zekere hoogte dan, want een vrolijke fanfare is deze jubileumeditie niet.

Gebroken ritmes met zware baslijnen, een piepende slijptol als op een naargeestige bouwplaats en een eindbaas die met zijn joviale overwinningsdansje nog even je ‘Game Over’-scherm er bij je inwrijft. Zitten we dan met onze feesthoedjes.

1. Geoastra
Nv3mn

Age of Robots 01
G89 Records
Blik vooruit, de toekomst in. Op ‘Age of Robots 01’ experimenteert de Colombiaanse producer Geoastra met een eigen ontworpen ‘8D’-mixing matrix dat grotendeels bestaat uit digitale audiotools die voornamelijk door de game-industrie worden gebruikt. Een zuiver digitaal proces, met materiaal dat al sinds 2012 ergens opgeslagen ligt. Laagjes klanken en ritmes met de intentie om innovatieve en ontwrichtende elektronische muziek te maken, die door de hoofdtelefoon heen smeulen. Het is ook de premisse van het label. Blik vooruit, dit is eentje voor de toekomstige generaties.

2. Don Zilla
Moving Space

Ekizikiza Mubwengula
Hakuna Kulala
Ook Don Zilla blikt naar de toekomst. Dance en al zijn subgenres worden dooreengeklutst tot een wilde, maar heerlijke kakofonie waar trap, doom-step, noise, industrial,… doorheen sijpelt. Alles samengebald in één album. Als een overzichtstentoonstelling, maar ook doorbrekend in de manier waarop ‘Ekizikiza Mubwengula’ prachtig door Oost-Afrikaanse ritmes en verwachtingen heen jongleert. Zilla etaleert durf. Het uiterst dansbare ‘Moving Space’ is de muzikale verslaving voor een volgende hete zomer.

3. c / a
GAELICORE

THE ONLY WAY WE KNOW TO HAVE FUN
Eigen Beheer
Het zijn niet eens zozeer de vuile, tegen elkaar opboksende acid en gabber, maar juist het wat plagerige, Keltische deuntje daarbovenop waardoor we wel kunnen plaatsen dat het Londense duo c / a geïnspireerd is door videogames: mochten wij ooit een computerspel maken, dan zouden we ‘GAELICORE’ kiezen als nummer dat klinkt wanneer je zojuist het laatste level hebt verloren, en de eindbaas dat er met zijn joviale overwinningsdansje nog even bij je inwrijft.

4. Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp
We Can Can We

We’re OK. But we’re lost anyway.
Bongo Joe
Gemoedelijke strijkers, een gezellig klokkenspel en een vrolijke tromroffel. Het twaalf koppen tellende gezelschap Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp uit Zwitserland levert met ‘We Can Can We’ een popliedje bomvol opzwepende ritmes en aanstekelijke melodietjes, ergens tussen het speelplezier van bands als The Ex, Trash Kit en het onvolprezen Auktyon.

5. Alexis Marshall
Hounds In The Abyss

House of Lull. House of When
Sargent House
Het zijn de lompe klappen en een soort machinaal geronk waardoor we ons op Alexis Marshalls ‘Hounds In The Abyss’ op een soort naargeestige bouwplaats wanen. De daarbij passende, gedurende het gehele nummer dreigend piepende slijptol lijkt daarbij dwars door de ziel van de Daughters-frontman heen te snijden, alsof geplaagd door een beangstigende achtervolgingswaan: ‘I hear you coming, I hear you coming, I hear you coming…’. Nóg verbetener dan Daughters.

6. ABADIR
III

Pause/Stutter/Uh/Repeat
Genot Centre
Pfew, Abadir. De Egyptenaar grijpt nog eens de kans om zijn eigen muzikale visie op tape vast te leggen. ‘Pause/Stutter/Uh/Repeat’ is vele stappen verder weg van wat er eigenlijk was verwacht, afgaande op de vele bijdragen die het voorbije jaar verschenen op velerlei compilaties. Abadir combineert, zoals de titel voorspelt, sonisch gestotter met stotterende vocals. Het resulteert in prachtige experimentele electronica, waar de sporadische bassen diep gaan en clubmuziek op de loer ligt, maar de stem in al zijn emoties centraal staat. Te verorberen.

7. bela
칠채 Chilchae

Guidelines
Éditions Appærent
Op ‘칠채 Chilchae’ haalt dj bela de Koreaanse Nongak-folkmuziekstroming door de mangel. Vooral het ritmische aspect dat die traditionele muziek kenmerkt laat zich goed lenen voor bela’s beklemmende club-uitvoering, waarbij het tempo alsmaar wordt opgevoerd en opgevoerd, steeds gejaagder, tenslotte resulterend in een soort auditieve koortsdroom.

8. Hassan Abou Alam
Cluttered

Needs009
Needs – Not for Profit
Hassan Abou Alam verovert langzaam de dancescene. Af en toe dropt hij een track, bij Casa Voyager, Naivety of Rakete. Om intussen toch te beginnen geldt hij als een van de belangrijkste namen in de Egyptische elektronische underground-scene. Hij houdt van gebroken ritmes, zware baslijnen en werpt zich op ‘Cluttered’ lichtjes richting UK Bass.

9. Aar & Dag
Ruekloo

Tifold af Fri Form og Fælles Motiv
Aar & Dag
De muziek van het collectief Aar & Dag wordt op gang geholpen door synthesizers en sequencers aangesloten op grote, houten draaiende wielen die als plaatsvervangers van een dirigent, ritme en klank aanzwengelen. Alle andere instrumenten (koperblazers, rietblazers en percussie) vouwen zich rondom die leidraad. Het heeft nog het meest weg van hoe een orkest voorafgaand aan het concert de instrumenten stemt, waarbij ieder instrument naar eenzelfde toon toewerkt, zich langzaam naar elkaar uitstrekkend.

10. Karkhana
Huli Huli pt. 2

Al Azraqayn
Karlrecords
Bestaande uit Mazen Kerbaj, Maurice Louca, Sam Shalabi, Sharif Sehnaoui, Umut Çaglar, Michael Zerang en Tony Elieh, is Karkhana hét ensemble van zeven van de meest avontuurlijke en innovatieve artiesten uit de Midden-Oosterse experimentele scene. ‘Al Azraqayn’ is een live-opname van het vurige en energieke concert dat het septet bracht in het Amsterdamse Bimhuis. Collectieve improv, waarbij iedere muzikant zijn eigen muzikale achtergrond naar de voorgrond brengt en het geheel een prachtig uniek geluid vormt, waar Oosterse melodieën aan het dansen gaan met psychedelische improv.

11. Frédéric D. Oberland
Un Feu Rebelle

Même Soleil
IIKKI
Wie de andere projecten van Frédéric D. Oberland een beetje kent (denk aan zijn aandeel in onder meer Oiseaux-Tempête en FOUDRE!, maar ook als oprichter van het door ons geliefde NAHAL-label), weet waarschijnlijk al wat voor muziek verwacht kan worden: meeslepende. Hoe Oberland de vervormde klanken uit zijn gitaar langzaam maar zeker aanwakkert en laat oplaaien tot een gitzwarte drone, soms schel snerpend, dan weer dramatisch rinkelend, maakt het dat ook ‘Un Feu Rebelle’ terecht onder dat kopje kan worden ondergebracht.

12. Booker Stardrum
Walking Through Still Air

CRATER
NNA Tapes
Multi-instrumentalist met een liefde voor percussie. Ritmes als basismateriaal, waarover Booker Stardrum melodieën drapeert. Ritmisch en spontaan. Cyclisch en repetitief. Waarbij het totaalgeluid ook wordt beïnvloed door muzikale bijdragen van onder andere Jaimie Branch, die je bijvoorbeeld hoort op ‘Walking Through Still Air’. ‘CRATER’ is aanhoudende spanning die je meevoert tot aan de laatste track, meeslepend en uitdijend. Hypnotiserend.

13. soccer Committee
Hazy

Tell from the grass
Morc Tapes
Niet voor niets verhuisde Mariska Baars (ook wel bekend van Piiptsjilling, Fean en de samenwerkingen met Machinefabriek) van Leiden naar het rustige dorpje Kekerdom: haar sobere folkliedjes zijn vaak niet meer dan een minimale gitaarpartij en een spaarzame melodie, maar is daardoor van het soort dat door diens verstilling juist de aandacht weet te grijpen.


Dit artikel verscheen eerder in GC #164.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties