Mind The Gap

Mind The Gap 138


Sciencefiction, elektronica rechtstreeks uit het laboratorium, opzwepende en verpletterende geluidsgolven. Schurende gitaren, grunts en hypnotische ritmes. Mediterrane klanken, verknipte oude platen en stadsgeluiden. Dit alles en meer selecteerde Katrien Schuermans voor Mind The Gap #138. Dertien platen om op je luisterlijst te zetten.

1. Ifriqiyya Électrique
Moola Nefta

Laylet El Booree
Glitterbeat
Hypnotische gezangen, handpercussie, brute elektronica en een stevig rockend geluid. Ifriqiyya Électrique, ontstaan uit een onderzoekstrip, leidde tot een deelnemen aan het religieuze Banga-ritueel. ‘Laylet El Booree’ werd een hevige industriële hypnotische punkplaat waarin die een symbiose van westerse klanken en pure energie uitspuwt.

2. Von Tesla
Sensory Leakage

Ganzfeld
Boring Machines
Het Noord-Italiaanse Von Tesla onderzoekt elektronische muziek en beats. Von Tesla experimenteert, zoekt naar onverwachte uitgangspunten en asymmetrische ritmes. Daaruit is het gigantische ‘Ganzfeld’ ontstaan. 133 minuten, waarvan ‘Sensory Leakage’ slechts een fragmentje is. Een smaakmaker voor het chaotische aan IDM-gelinkt klankenpallet van Von Tesla.

3. Craig Leon
The Respondent In Dispute

Anthology Of Interplanetary Folk Music Vol. 2: The Canon
RVNG Intl.
Sciencefiction op plaat gezet. Het vervolg van een kosmisch verhaal dat zijn oorsprong kent in 1981. Buitenaardse wezens, ufo’s, andere planeten: het sprak gigantisch tot de verbeelding en ‘ET’ werd een kaskraker. Craig Leon vervolledigt zijn onderzoek naar de buitenaardse origine van de mensheid. Veel gepraat voor een plaat die klinkt als een aangename sonische trip. Naar het heelal, of hier. Onverwachte verrassing.

4. Massimo Amato
Dreaming Of You

Lost Sunsets
Pregnant Void
Massimo Amato, geluidensculpturist. Boetseren met klank. Akoestische jazz verwarmd door de elektronische knisper. ‘Dreaming Of You’ doet je wegdromen. Een zomerzachte Romeinse nacht. ‘Lost Sunsets’ gaat verder. Een plaat die onopgemerkt een diepe indruk nalaat. Luisteren als stiltemoment. Het geduld groeit zelf. De melodie drijft mee.

5. Selm
Erle

Kreise
Opal Tapes
Twee broers uit het Belgische Eupen debuteren in januari 2019 bij het Britse Opal Tapes. ‘Kreise’ slaat in. Sonische bombardementen, een gitzwart geluid en aanzwellende elektronica. Een geluid waar wel meer Belgen top in zijn. Alsof de verveling van de kleine stad de klanken insluipt en zo zorgvuldig wordt weggekrast. ‘Erle’ is te kort. Selm heeft pas impact als je ‘Kreise’ over je heen laat gaan en even niet meer weet wanneer de zon schijnt. Door duisternis omringd. Lekker.

6. London Sound Survey
Tower Bridge North Bascule Chamber

Thames
Persistence of Sound
Geluiden ontdekken in alledaagse klanken. London Sound Survey (een idee van Ian Rawes) is de alledaagsheid van de Britse hoofdstad in klank gezet. Veldopnames die elk aspect van het Londense leven op band zet. Omdat het dagelijkse leven zo snel gaat en je soms wilt teruggrijpen naar wat was. Los daarvan is dit geluidsdocument een geweldig prachtige momentopname die je laat horen wat je soms niet hoort, omdat de dag of de omgeving te druk is. Het leven zonder een hoofdtelefoon. Heerlijk.

7. Yannick Franck Presents Mt Gemini
What Can I Do

Just Like A River
Sub Rosa
Yannick Franck (Orphan Swords) knutselt met verknipte en gemanipuleerde songfragmenten uit oude ska, rocksteady en skinhead-reggaeplaten. Deze subgenres uit de jaren 1950, 1960 en 1970 worden door effecten gehaald, in loops opgehangen, op verschillende snelheden afgespeeld en vormen nieuwe geluiden waarbij het oude quasi-onherkenbaar is. Een hallucinatie waarbij de herkenbaarheid een zweem nostalgie opwerpt. De luisteraar volgt gedwee.

8. Lungbutter
Solar

Honey
Constellation Records
Jaren 1990-indie ontmoet de late jaren 2010. Gitaren, noise, mathrock en punk hebben in decennia niet zo vitaal geklonken. Lungbutter is muzikaal enorm schatplichtig aan de overstuurde punkvibe van Sonic Youth. En die andere helft van je platenkast (of die van je ouders). Discordant, dissonant en lekker schurend. Onverwacht bij Constellation.

9. Big|Brave
Sibling

A Gaze Among Them
Southern Lord
De plaat waarmee Big|Brave bevestigt. ‘Overtuigend. Noodzakelijk. Belangrijk,’ staat in het perspraatje. Heel soms spreken we dat niet tegen. Zoals bij Big|Brave. Eerder al getipt in Gonzo (circus) #144.

10. Aseethe
No Realm

Throes
Thrill Jockey
De innerlijke metalhead zegeviert. Het kolossale en repetitieve doomgeluid van het Amerikaanse Aseethe – denk herhaling, monumentale riffs, loodzware drums – wordt hypnotischer naarmate de plaat groeit. Slechts vijf nummers telt ‘Throes’, maar in lengte is het ongenadig lang. Net dat repetitieve, de kleine verbogen haakjes en plotse tempowissels maken dat ‘Throes’ als een bulldozer je opnieuw en opnieuw plet. Steve Albini aan de knoppen. Zegt genoeg.

11. Walter Gross
Pull Up On Your Block II

Rippers Only
RAAR
RAAR is een label dat meteen je aandacht opeist. Omdat zij doorgaan op die outsider house, het vuilere geluid van de dansvloer steeds opnieuw oppikken en zelden een voorgekauwd geluid serveren. Met Walter Gross gaat het label verder door op een DIY-geluid waarbij genres als house en industrial heel dicht tegen elkaar aanschuren en een vuilzwarte stoflaag zich steevast onder je nagels nestelt. ‘Rippers Only’ wordt aangekondigd een demonstratie te zijn van zelfexpressie en een verlangen om iets te maken dat ingaat tegen de geestloze, consumentgerichte ideologieën van de moderne tijd. Antikapitalisme op grauwe beats.

12. Ann Hiko
Ohm

Émotsiya 001
Émotsiya
Émotsiya is een parallel universum, een fantasie van bezieler Katerina Andonov, dat eerder vorm kreeg als een radioshow op Radio Cómeme en met de release van ‘Émotsiya 001’ nu ook als platenlabel. De geografische focus van het label ligt op zijn thuishaven, Helsinki en Finland. Ann Hiko is het alter ego van de interdisciplinaire kunstenaar Noah Kin. Hij speelt op ‘Ohm’ met arpeggio’s en drones en maakt zo het vrolijk klinkende ‘Ohm’.

13. Cygnus
Ultraterrestrial

Deep Analysis
Central Processing Unit
Cygnus brengt met heerlijk opzwepende elektro op ‘Ultraterrestrial’, een veelbelovende introductie tot ‘Deep Analysis’, zijn tweede album op het geweldige Central Processing Unit (CPU). Het label, met Sheffield als thuisbasis, gunt de danceliefhebber al jaren prachtige releases, alle vormgegeven in een redelijk identieke hoes met ingewikkelde catalogusnummers als duidelijk verschil. Tussen de vele releases door vielen het laatste jaar vooral de albums van Mikron en S>>D op. En de naam Maelstrom. En, is die nu niet het opperhoofd van RAAR?


Dit artikel verscheen eerder in GC #151.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties