The Soft Moon

Post-apocalyptische wurggreep

Met The Soft Moon raast Luis Vasquez in adembenemende vaart door zijn verleden. En dat van de postpunk, new wave en industrial. Hij is zelf verrast dat het resultaat zo donker klinkt. “Ik wist niet dat ik zo duister kon zijn.”

The Soft Moon scaled
The Soft Moon - Foto: Ruth Timmermans

Luis Vasquez (1979) plukt tijdens een gesprek voor een uitverkocht optreden in de Amsterdamse Occii in mei opvallend vaak aan zijn nek. Heeft hij pijn, of is het te warm? “Nee, er is iets vreemds aan mijn nek. Het is een soort tic. Mijn nek is heel gevoelig. Ik word ook regelmatig happend naar adem wakker met het gevoel dat ik ben gewurgd. Alsof ik zo in een vorig leven aan mijn eind ben gekomen.” Het is een van de weinige momenten dat het gesprek even sinister wordt als de muziek van Vasquez’ solo-act The Soft Moon zelf. Want het debuutalbum van de Amerikaan is beklemmend en overweldigend. Duistere synths, jachtige basslijntjes en afwisselend gefluister of geschreeuw. Het roept samen een gitzwart beeld op. Het benauwende van de muziek is iets beter te begrijpen na het nekverhaal. Nummers als ‘Circles’, ‘Tiny Spiders’ en ‘Breathe The Fire’ lijken in de greep van zichzelf en proberen vergeefs zichzelf te bevrijden.
Het geluid van The Soft Moon lijkt opgeduikeld uit de archieven van de postpunk van rond Vasquez’ geboortejaar. “Ik luisterde in mijn jeugd veel naar bands als Chrome, Neu!, Can, Danse Society, Liquid Liquid, Iron Curtain. Dat hoor je duidelijk terug, maar dat vind ik niet erg. Ik ga met The Soft Moon terug naar mijn emoties van toen, om mezelf wat beter te leren begrijpen. Het verbaast mijzelf ook wel eens hoe donker het resultaat is geworden.” Dat zijn jeugd niet gemakkelijk was, is duidelijk. Maar om The Soft Moon te omschrijven als horrorachtig en angstaanjagend, zoals in recensies is gedaan, gaat hem te ver. Met echt lugubere muziek, zoals het jonge subgenre ‘witch house’, heeft Vasquez weinig. “Nee, mijn muziek is niet donker op die manier. Ik wist zelf niet eens dat ik zo’n duistere kant heb. Ik ben geen zwartkijker of pessimist. Ik omschrijf de muziek liever als post-apocalyptisch.”

Meer lezen?

Koop Gonzo (circus) #104 los via één van de verkooppunten of via de webshop.

Meer info

www

www.myspace.com/thesoftmoon

Nog meer nieuws krijgen over muziek en kunst?

Schrijf je in op de Gonzo (circus)-nieuwsbrief!