Bunny Hoova


Open je oren; Bunny Hoova komt eraan! Haar eerste album ‘Longing’ luistert als een caleidoscopisch artpopexperiment, verspringend van psychedelische rock naar spoken word, en van triphop naar garage. Lorelinde Verhees sprak met haar over haar werkproces, muzikale invloeden en over de moed om te maken wat je wil.

Stel je de omgeving van Blackburn voor; een kleine postindustriële stad in het noordwesten van Engeland, op een klein uur rijden van Manchester. Hier nam Bunny Hoova (Donna Loman, Rotterdam 1993) haar intrek in de leegstaande cottage van haar tante, ooit gebouwd als arbeiderswoning voor de textielindustrie. Veel mensen zitten er thuis, en het aantal pubs die de stad telt wordt kleiner en kleiner. Het centrum van Blackburn is verarmd. De textielfabrieken van vroeger staan leeg, of zijn zelfs vervallen tot ruïnes.
Deze setting vormde het grimey decor voor het ontstaan van haar debuut ‘Longing’, dat onlangs is uitgekomen bij Them There Records. Vervolgens verhuisde ze naar Manchester, waar de rest van het album is ontstaan. Wie is Bunny Hoova?

Blackburn

‘Ik luisterde veel naar Engelse bandjes en hield enorm van de muziek die hier vandaan kwam. Toen ik mijn huis in Amsterdam uit moest, had ik de keuze tussen een illegale woning in Amsterdam, of het aanbod van mijn tante aannemen om in Blackburn te gaan wonen. Na een paar maanden vond ik een huis in Manchester. En ik vond een label, Them There Records, waar ik nu mee werk. In het begin was het even zoeken, maar nu voel ik me hier thuis.’
De cottage in Blackburn bleek de perfecte retraite om muziek te maken. Hier begon ze aan haar plaat te werken, in de slaapkamer. De atmosfeer van de stad en het op zichzelf teruggeworpen zijn inspireerde de night by day-ambiance van het laatste gedeelte van haar album; rauw, donker en trippy.
Na de eenzaamheid en de productiviteit van Blackburn – ‘ik had daar helemaal geen vrienden, niemand’ – lijkt Manchester het tegenovergestelde. Hier ontstond met terugwerkende kracht de eerste, lichtere kant van de plaat. De gordijnen gaan open. Het nummer ‘Seashell’ is bijvoorbeeld naast lekker slepend ook tintelend, opgewekt en gevuld met nieuw optimisme. Maar toch is als je goed luistert de tekst niet zozeer vrij van duisternis.

Curry

Loman zingt, schrijft, componeert en speelt gitaar. Live speelt ze haar nummers met band. Hiermee bouwt ze een gelaagd, caleidoscopisch geluid op waarvan de ingrediënten met elkaar versmelten tot een goede curry.
Noem het art pop. Soms breekbaar, soms met vrolijke ondertoon. Gevormd door rafelige, gierende of overstuurde gitaren, en het koele getik op lege flessen. Door psychedelische rock, spoken word, triphop en garage. Door krakerige geluiden, blikkerige effecten op instrumenten, en door de manier waarop haar stem klinkt. Vaak helder maar vaker nog omfloerst, slepend, sfeervol, als sculptuur zonder schil. Soms liefelijk en tegelijk ver weg. Ze vertelt. Ze vraagt, ze verlangt. Maar zelf is Bunny Hoova niet zo snel te vangen.
Haar teksten lijken soms nog net wat onder de muziek en atmosfeer van haar werk te liggen. Ze zijn zowel persoonlijk en kwetsbaar als meer reflecterend op maatschappelijke onderwerpen, zoals in het prachtige, iets slepende en groovende ‘Lazy_Easy’. Ze benoemt overconsumptie en het lot van dieren hierin op een mooie, poëtische en voorzichtige manier:
So don’t have wings, like they said
And if they do, we’ll stop them from flying

Dit nummer blijft ondanks dat het moeilijk is om de tekst goed te horen enorm hangen. Haar onverschrokken geluid en haar dieper in de muziek gelegde stem, die over kwetsbare anderen zingt, zorgen samen voor een mooie paradox.

ABBA

Thuis in Rotterdam ontwikkelde ze al jong haar eigen muzieksmaak. Abba en Britney Spears waren haar favorieten. Hun liedjes zaten goed in elkaar. Moeder hield van house en trance, vader van jaren 1960 bands. Iedereen luisterde thuis graag naar Leonard Cohen, George Michael, David Bowie en Live Aid. Haar broer is drummer. Ze jamden met elkaar op zolder.
Loman ging zang studeren aan het Conservatorium van Amsterdam. ‘Tijdens de opleiding was ik naast zang veel bezig met compositie en leren samenwerken met anderen. Compositie was mijn favoriete vak. Het liefst zou ik nu, op dit moment, weer in die klas zitten. Als ik zelf naar muziek luister weet ik vaak al na de eerste twee seconden of ik het goed vind of niet. De atmosfeer van een nummer speelt daar voor mij een grote rol in. De eerste draad die ik spin, de eerste aanzet van een nieuw nummer, is belangrijk, en daardoor soms ook moeilijk.’
Door veel te experimenteren met gitaar, stem, effecten en samples, en door ook met samples van anderen te werken, ontstaat er een manier van werken die haar juist door de grenzen los te laten veel vrijheid geeft. Zo ziet Loman vaak al beelden tijdens het componeren van haar tracks, die ze dan later probeert te filmen en zelf ook edit. Dit worden beelden die de atmosfeer ondersteunen en soms als clip worden gebruikt. Op die manier is muziek een gesamtkunstwerk; van de structuur tot de details, van de beelden tot het optreden. Bunny Hoova is een groot creatief proces.

Openbaring

Loman begint gelijkgestemde Engelse muzikanten te leren kennen, zoals Tirzah en Mica Levi (van de in Londen gevestigde Micachu & the Shapes), en Brother Mae, waarmee ze in de toekomst samen wat wil gaan doen. Het klikt.
Mica Levi is een van de vernieuwers in de experimentele Britse popmuziek. Levi en haar band zijn experimenteel, DIY én klassiek geschoolde muzikanten uit Londen. ‘Ze inspireert me, hoe ze produceert is een openbaring voor mij. Ik vind haar super vernieuwend. Haar werk gaf me een soort fearless fuel; om dingen te maken op mijn manier. Ik zag haar bij een optreden in Manchester, toen ik nog niet in Engeland woonde. We dronken een biertje samen en zo leerden we elkaar kennen.’
Tirzah speelde later ook in Manchester, en Loman stelde voor om het voorprogramma te doen bij haar optredens. Afgelopen voorjaar trad Bunny Hoova op als support voor Tirzah bij de Pink Room in Yes, een nieuwe plek in Manchester. Mica Levi, Tirzah en anderen hebben samen ook het collectief Curl opgericht: een Londens muzikantencollectief en label. Ook al is Londen nog best ver weg, Bunny Hoova heeft haar muzikale tribe gevonden.


Dit artikel verscheen eerder in GC #154.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties