Geluid

CD: Kaboom Karavan – Hokus Fokus



Kaboom Karavan - Hokus Fokus

Kaboom Karavan – Hokus Fokus

De laatste Facebookpost die we van Bram Bosteels zagen, meldde dat de sympathieke man na een achtervolging door een boos paard in de Dender was moeten springen. Bosteels houdt zich dan ook op het platteland op, ver van hypes en andere wanen van de dag. Maar ook binnen wat we voor het gemak éénmalig het ‘Miasmah-universum’ zullen noemen, opereren Bosteels en zijn ploeg (Stijn Dickel en Fred Van de Moortel) comfortabel vanuit de periferie. Géén donker zwarte beelden en Gotische letters op de hoes van deze ‘Hokus Fokus’, wel een vaal uitgevallen versie van Shrek, met een paarse cape om de schouders en een xl-lollipop in de handen. Een concert van Kaboom Karavan is doorgaans een sierlijke vertoning waarbij de drie groepsleden (naast Bosteels zijn dat Stijn Dickel en Fred Van de Moortel) een worstelpartij aangaan met een massa ‘apparatuur’: bakstenen, een akoestische gitaar, een volledig pianokader, etc. De grote verdienste van Kaboom Karavan is daarbij dat het arsenaal aan materiaal steeds het geluid dient, en nergens vervalt in ‘zie ons eens doen’ circus-patserij. De sfeer op ‘Hokus Fokus’ is hier en daar uitbundiger en meer percussiegericht dan op ‘Barra Barra’, de ‘songs’ complexer en meer free form. Maar verder opereert Kaboom Karavan nog altijd in een parallel universum, waar zowel Stan Kenton, Raymond Scott als Svarte Greiner door de gangen van de zothuistuin flaneren. Bij de getoonzette Tourette van ‘KipKap’ denkt de schrijver van de bandbio aan Tom Waits, maar wij horen de zussen Patty en Selma Bouvier. Het sombere walsje ‘Lovzar’, zit dan weer boordevol af- en aanrollende blazers, orgels en strijkers: spookachtig sfeertje, maar bloedmooi. Voor alle duidelijkheid: Kaboom Karavan daalt niet in dezelfde diepduistere krochten af als labelgenoten Kreng of Svarte Greiner. Daarvoor zit er net iets te veel humor in de muziek. Geen muzikale dijenkletsers, maar plezant gestoorde geluiden als het uit een kazoo-fanfare opgetrokken ‘En Avant!’ of de knokenpercussie van ‘Sardonis’. Maar meer dan ‘spookachtig’ of ‘humoristisch’ is ‘Hokus Fokus’ een gulle plaat, waarin je eindeloos kan onderduiken en verdwalen.

myspace.com/kaboomkaravan

Reacties