Geluid

Tory Y Moi

Boo Boo


Artiest:Tory Y Moi
Titel:Boo Boo
Label:Carpark
Distributeur:Konkurrent

Artiest:Holy Family

soundcloud.com/melodic-records

Chazwick Bundick alias Toro Y Moi heeft een veelzijdig repertoire dat meestal knap balanceert tussen pop en indie. Op zijn vorige plaat, ‘What For’, sloeg de wijzer iets meer uit naar indierock, met liedjes die aan MGMT, Flaming Lips of Super Furry Animals deden denken. Op ‘Boo Boo’ overheerst juist het popgeluid, meer specifiek het radiopopgeluid van de jaren 1980, alsof dat decennium niet al genoeg geëerd en gerecycled is. Recent hebben ook artiesten als Dam-Funk en Ariel Pink zich al over deze erfenis ontfermd, en in de rare groove-scene is men inmiddels bij de vergeten boogie-klassiekers aanbeland. Als het maar mooie liedjes oplevert, is dat natuurlijk geen probleem, maar de grens tussen kunst en kitsch is vaak, en ook op ‘Boo Boo’ soms akelig dun, bijvoorbeeld als Bundick in ‘Embarcadero’ of in afsluiter ‘W.I.W.W.T.W.’ zijn toevlucht zoekt bij de electrische drumkit van Phil Collins, of was het nu Billy Ocean? Dat ‘W.I.W.W.T.W.’ (What Is Wrong With This World) gaat ook zonder die drums trouwens al behoorlijk over de rand. Een A-Haerlebnis, als u mij goed verstaat. Niet de tachtiger jaren zoals ik ze me wil herinneren! Maar vooruit, er staan ook wel wat moois tegenover, zoals het donkere ‘Pavement’ en het Washed Out-achtige ‘Mona Lisa’ en vooral de bonustrack, ‘Be’ (met vocalen van Madeline Kenney), die ná de vermaledijde afsluiter opeens opduikt, een beetje als een film waarvan vooral de aftiteling de moeite waard is. Ook ‘Values’ van Holy Family (niet te verwarren met het Lawrence English-project van enkele jaren geleden) is zo’n indie/pop-hybride waarin allerlei flarden van de laatste dertig jaar popgeschiedenis doorschemeren, laverend tussen bands als Arcade Fire, The Killers en Wolf Parade. Op papier een ideale zomerfestivalband, met flink wat theatrale popbombast, maar – u begreep het al – wat te weinig eigenheid. Het leukste nummer is eigenlijk het bescheiden popliedje ‘Erratic’, waarin de band zich op het terrein van Unknown Mortal Orchestra en nota bene Toro Y Moi begeeft.

Comments

Reacties




%d bloggers liken dit: