Signalement: Radeloos///Ziedend

Gooi post-metal, grindcore, D-beat en black metal in een blender en wat krijg je? De Nijmeegse band Radeloos//Ziedend. ‘Onze muziek kan heel erg in your face zijn, heel heftig en agressief overkomen, maar eigenlijk is ze tegelijkertijd extreem intiem,’ vertelt gitarist Joëll Gaertner. Samen met medegitarist Daniël de Coninck-Cadot spreekt hij over het debuut ‘Doodsverachting’ en hun kruistocht om de Nederlandse taal binnen metal weer vet te maken.
Radeloos Ziedend - (c) Peter van Esch

Ooit begonnen in de kelder van een studentenhuis, heeft het Nijmeegse Radeloos///Ziedend met energieke optredens snel naam gemaakt in de Nederlandse ondergrondse extreme muziekscene. Tot voor kort was hun muziek alleen live te horen, maar met het debuutalbum ‘Doodsverachting’ is hier verandering in gekomen.

We spraken de gitaristen Daniël de Coninck-Cadot en Joëll Gaertner bij het Nijmeegse café Het Alternatief.
De muziek van hun band, Radeloos///Ziedend, is moeilijk in één genre te vatten. In de begindagen als trio neigden ze meer richting post-metal, maar na een aantal bezettingswisselingen werd het een kwintet waarin andere invloeden de overhand kregen. Zo komt bassist Levi ‘Sjaak’ Kemper uit de grindcore en D-beat en heeft De Coninck-Cadot wortels in black metal. ‘We hebben allemaal onze eigen startpunten en hebben samen dit web gemaakt waar we nu in spelen,’ aldus De Coninck-Cadot. ‘Het geluid van de band hebben we samen vormgegeven.’

Nederlands

‘We hebben een heel democratisch schrijfproces,’ legt Gaertner uit. ‘Alle bandleden dragen nummers bij, maar daarna werken we er samen aan, totdat we er allemaal een goed gevoel over hebben.’ ‘Iedereen die een nummer schrijft, plakt daar zelf een werktitel op,’ voegt Daniël toe. ‘In veel gevallen blijft die titel eigenlijk staan. Dat wil niet zeggen dat de inhoud van de tekst altijd te maken heeft met die titel. Net zoals je iemand bij naam noemt, maar die persoon niet die naam is.’ Gaertner vertelt dat de teksten worden geschreven door zanger Giel Grens. ‘De harde klanken van de Nederlandse taal vindt hij heel tof; klanken die eigenlijk ondergewaardeerd worden. Hij is wel een beetje op kruistocht om het Nederlands vet te maken, ook binnen metal. Hij is heel bewust bezig met hoe iets klinkt; zo gebruikt hij zijn stem echt als instrument.’

Moed

De optredens van Radeloos///Ziedend barsten altijd van de energie. Waar andere bands deze energie niet altijd even goed weten te vangen op een studio-album, is dat op ‘Doodsverachting’ met verve gedaan. ‘Eigenlijk hebben we de nummers zó lang live gespeeld dat ze uiteindelijk een vorm aannamen die zo op het album kon, waarna we tijdens de opname kleine accentjes konden toevoegen die live geen meerwaarde hebben.’ Gaertner vult zijn bandgenoot aan: ‘We hebben ook heel bewust de studio-opnames op een manier ingevuld waarop het voor ons voelde alsof het een liveshow was.’ De titel van de plaat draagt een zekere ambiguïteit in zich. ‘Doodsverachting is niet per se het verachten van de dood, maar eerder het tonen van moed tegenover de dood,’ legt Gaertner uit. ‘Juist dat past bij onze band. Onze muziek kan heel erg in your face zijn, heel heftig, agressief overkomen, maar eigenlijk is ze tegelijkertijd extreem intiem. De titel laat dat dubbele zien.’

Nog meer nieuws krijgen over muziek en kunst?

Schrijf je in op de Gonzo (circus)-nieuwsbrief!