1. Blackwater Holylight
Met de ‘If You Only Knew’-ep en hun vierde uitstekende album ‘Not Here Not Gone’ bewijst Blackwater Holylight (ooit een vijftal, nu nog een kern van drie vrouwen) dat etherische dream/doomgaze toch behoorlijk heavy, gruizig en fel kan klinken. Het album verenigt moeiteloos licht met donker; heavy met gracieus. Precies die nauwkeurig afgemeten dualiteit tussen zware riffs enerzijds; en de dromerige, etherische melodieën anderzijds tilt het album en hun sound grote hoogtes in. Ze staan letterlijk hun mannetje in een nog steeds door mannen gedomineerde niche. Dat hebben ze overigens gemeen met Faetooth. Afwisselend zijn er hypnotiserende shoegaze, stoner, sludge, doom en een uitstapje naar black metal. Maar ze zijn ook het songmateriaal niet vergeten, zoals de etherische single ‘Heavy, Why?’ bewijst. Een psychedelische aura maakt het geheel compleet. ‘Not Here Not Gone’ is er voor zowel melancholische dromers als headbangers.
2. Lili Refrain
Langzaamaan heeft Lili Refrain uit Rome met een handvol albums – waarvan vooral haar vijfde, ‘Mana’ uit 2022 boven de korenvelden uitstak – de internationale aandacht naar zich toe weten te trekken met een steeds minder voor een gat te vangen geluid. Haar debuut ‘Kawax’ verscheen al in 2013, maar passeerde eerder geruisloos. Het eerste keerpunt was de single ‘ULU’ uit 2020. Inspiratie voor ‘Mana’ haalde ze bij Chinese gevechtskunst. Dat manifesteerde zich live, onder andere door de opzwepende percussie van de taiko, een grote, brede trom, in een hypnotiserend ritueel. Haar stem is een ander cruciaal kenmerk, méér dan de gitaar. Zanglijnen worden mantra’s. Als een sjamaan magnetiseert ze haar publiek met haar stem – met een bereik en tonaliteit die doen denken aan Lisa Gerrard (Dead Can Dance), Diamanda Galás en Jarboe. Op haar nieuwste album ‘Nagalite’ perfectioneert ze haar kunsten verder en slaagt ze er met verve in al haar invloeden – van goth, ambient drones, metal, rituele folk tot experimentele doom – te kneden tot een bezwerend en coherent geheel. Het resultaat is een hypnotisch, donker en ritueel stuk dat meer aanvoelt als een ceremonie dan als een traditionele metalplaat.
3. Meatdripper
Het is nog wachten op het officiële debuut van Meatdripper uit Birmingham, maar de sterren staan gunstig voor de vier vrouwelijke discipelen van Hawkwind en Black Sabbath (Han, Liv, Zowie, Kai). Ook zij zitten op het snijvlak tussen psych, doom en stoner rock, maar er waait een wat meer occulte wind door hun geluid, niet in het minst door het aparte stemgeluid. Op hun Bandcamp-pagina zijn voorlopig nog slechts drie nummer te beluisteren, maar ze staan niettemin dit jaar aangekondigd op ArcTanGent en Desertfest. En nu dus ook Obsidian Dust.
4. Jarboe
Ze is al langer weg dan dat ze er deel van uitmaakte, maar Jarboe zal, ondanks een indrukwekkend solo palmares en samenwerkingen met onder meer Neurosis, Father Murphy, Merzbow, PanSonic, Justin K Broadrick (Godflesh) en Blixa Bargeld (Einstürzende Neubauten), tot in de eeuwigheid worden vereenzelvigd met haar ex-kompaan Michael Gira en SWANS, samen met Sonic Youth één van de belangrijkste experimentele (noise)bands die New York in de jaren 1980 baarde. Toen het doek een eerste keer viel over SWANS in 1997 zetten de twee meteen ook een punt achter hun amoureuze relatie. Sindsdien is ze niettemin onverstoord haar eigen ding blijven doen. Sinds haar solodebuut in 1991 (‘Thirteen Masks’) is ze het experiment en de artistieke uitdagingen blijven opzoeken. Dat bracht haar in alle mogelijke stilistische uithoeken: van avant-garde, darkwave, (post-)metal, industrial, gothrock, dark ambient, postrock, modern klassiek tot country, folk, jazz, et cetera.
Jarboe is misschien niet ‘s werelds sterkste vocaliste, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door haar unieke expressieve manier van zingen en haar talent als songschrijver. Tegenwoordig heeft ze onderdak gevonden bij het Gentse Consouling, waarop ze recent haar tigste album ‘Sightings’ uitbracht. Voor fans van Chelsea Wolfe, Diamanda Galás, Anna von Hausswolff en Lingua Ignota.
Op 16-17 mei vindt Obsidian Dust plaats in Botanique. En goed nieuws: we mogen tickets weggeven. Wil jij een dagkaart winnen? Mail dan vóór 13 mei naar win[at]gonzocircus[.]com.
Meer info hier!