Altijd weer spannend, de jaarlijsten. Hoe eensgezind zijn we? Met mijn beperkte Excel-skills heb ik wat dingen kunnen ontwaren. En we hebben dus zowaar weer een status quo te pakken. Tot en met 2023 kwamen we nooit verder dan een album dat in drie verschillende lijstjes terugkwam. In 2024 hadden we voor het eerst drie platen die maar liefst vier keer genomineerd werden. Dit jaar worden drie artiesten maar liefst vier keer genoemd. De eer gaat deze keer naar Turnstile met ‘Never Enough’ en Deafheaven met ‘Lonely People With Power’. Ook clipping. wordt vier keer genoemd, maar dan drie keer met hun album ‘Dead Channel Sky’ en één keer met hun optreden in Paradiso. Bubbling under zijn ‘The Spiritual Sound’ van Agriculture en ‘Is This The Hard Part?’ van SØWT met ieder drie vermeldingen. Die laatste band stond trouwens alleen maar in de lijstjes van mensen die uit Eindhoven komen: Guido Segers, Martien van Bergen en ik zei de gek. (TH: Stijn, als deze uitspraak in België niet bekend is, zoek ‘m op. En als die inderdaad niet bekend is in België, laat dan deze tussenhaakjesopmerking er maar gewoon in staan voor onze Vlaamse lezers. Lekker meta dit.) Misschien zijn we hier toch wel heel erg stedelijk-chauvinistisch en hebben we iets meer een hang naar goudeerlijke gitaarrock die vooral gespeeld moet worden in kraakpanden (RIP Stroomhuis, waar de plaat eigenlijk een soort van rouwverwerking van is) in plaats van de al te doordachte en een tikje zielloze – ASML-chip-programmatie waarmee we het hier soms moeten doen.
Maar dan hebben we nog een andere primeur in onze jaarlijstjes. Voor het eerst wordt er een film drie keer genoemd. Of ja: twee keer wordt de film ‘Sinners’ van Ryan Coogler genoemd en een keer de soundtrack ervan. En ook op de boekenplank wordt voor het eerst een boek meer dan één keer genoemd. ‘Het duurt voor eeuwig en dan is het voorbij’ van Anne de Marcken staat twee keer in de lijst, één keer met de originele Engelse titel (‘It Lasts Forever and Then It’s Over’) en één keer in deze Nederlandse vertaling. Ik had te weinig tijd (lees: geen zin) om Maarten Schermer en Justin Scholtze te vragen of dit gelijkgetrokken moest worden. Hoe dan ook: die gaat op mijn leeslijst. Een recensie over dit boek kan je trouwens lezen in GC#186.
Al het goede komt dus blijkbaar in drieën. Drie platen die vier keer genoemd worden, maar ook maar liefst drie festivalspecials! Ook dat is nieuw in Gonzo (circus). We zochten zowel met Rewire, STUK met hun Artefact Sound en Sonic Acts Biennial de samenwerking op. En het is ook niet heel toevallig dat we interviews hebben met Prostitute en MC Dälek. Niet alleen vinden we die artiesten geweldig, ze staan ook nog eens op Roadburn. Dus ‘drie’ wordt dan eigenlijk ‘vier’.
‘67’ is het ‘Woord van het Jaar’ bij het Nederlandse Jeugdjournaal. (TH: Stijn: dat hebben jullie niet in Vlaanderen, wel? Zo wel, haal deze reactie maar weg, zo niet: laat maar staan. Lekker meta dit.) (SB: Tijs, wij hebben hier in België Karrewiet en ik kijk elke dag. Hun Kinderwoord én Tienerwoord voor 2025 was… ‘6 7’ – let op de lichtjes andere spelling, wel.) ‘34’ zou dat voor Gonzo (circus) kunnen zijn.
De helft, afgerond naar boven…
Veel lees- en luisterplezier!
Tijs Heesterbeek
Hoofdredacteur
