Geluid

bvdub

A Different Definition of Love


Met net geen zestig releases in tien jaar tijd, heeft ex-house deejay Brock Van Wey al een massief spoor nagelaten in de ambientwereld sinds hij de beats vaarwel zei. Iets wat hem uiteraard ook in bepaalde kringen kwalijk genomen wordt: teveel verwante nummers die bovendien systematisch te lang duren, is een veelgehoorde klacht. Wij verkiezen matigheid, en kunnen bvdub in kleine dosissen best wel appreciëren.

Al onze vooroordelen over dit genre verdwijnen trouwens op slag tijdens het melancholische openingsnummer ‘Flightless (F)lowers’ waar mooie maar dreigende elektronische geluidsgolven een klein kwartier lang een treurige piano mogen ondersteunen. Van Wey heeft qua elektronische klankencreatie ongetwijfeld heel wat geleerd (en soms ook geleend) van mensen als Brian EnoGAS, of vidnaObmana, maar door het invoegen van echte instrumenten, zal zijn werk zeker ook in de smaak vallen aan de meest introspectieve zijde van genres als postrock of shoegaze.

Ook de invloed van woonplaats China sijpelt soms door in enkele persoonlijke minimalistische toetsen, en wanneer de lagen aandikken mag je zelfs het voorzetsel dark voor de ambient plaatsen. Toch slaat de val dicht. Reeds halfweg het tweede nummer lijkt deze gelimiteerde (driehonderd exemplaren) cd te routineus verder te kabbelen, tot we tijdens het sterke slot ‘Tearless (T)owers’ omkapseld worden door een galm met kerkorgelkwaliteiten, die traag uitdooft in piano-tristesse en ritselende veldopnames.

Reacties