Geluid

Sandoz

#9294 (Collected Works 1992-1994)

Artiest:Sandoz
Titel:#9294 (Collected Works 1992-1994)
Label:Mute
Distributeur:PIAS


Nu Richard H. Kirk op zijn eentje de Cabaret Voltaire-franchise opnieuw op gang heeft getrokken, is de tijd blijkbaar rijp om ouder werk uit zijn lijvige (solo)discografie opnieuw in het uitstalraam te zetten. Keuze zat want de man grossiert in pseudoniemen. Het ijzer wordt hier alvast gesmeed met ‘#9294 (Collected Works 1992-1994)’, een flinke box met daarin drie albums verdeeld over niet minder dan vijf cd’s. Drie van de vier albums die Kirk halverwege de jaren 1990 op Touch uitbracht als Sandoz – ‘Digital Lifeforms’ (1992), ‘Intensely Radioactive’ (’94) en ‘Dark Continent’ (‘96)- worden aangevuld met een bonuscd met daarop nooit eerder uitgebracht archiefmateriaal uit die tijd. Het is momenteel gissen wat er gaat gebeuren met ’Every Man Got Dreaming’, dat verscheen in 1995, maar hier vreemd genoeg niet werd weerhouden. Ook de originele releasedata lijken niet helemaal te sporen met de titel van deze compilatie. (Kirk vernoemde dit project naar de Zwitserse farmaceutische multinational Sandoz Laboratories die in 1938 LSD uitvond en mogelijk is dat een verklaring voor de verwarring.) Op vlak van elektronische muziek zijn de jaren 1990 ondertussen zowat de prehistorie en dan is de vraag hoe en of de vele toenmalige producties van Kirk de tand des tijds hebben doorstaan. Of het met andere woorden allemaal niet hopeloos gedateerd klinkt. Het antwoord is ja. Maar het blijft charmant. Kirk switcht tussen ambient house en bubbelende huiskamertechno (IDM) met tribale, exotische, acid- en lichte dubinvloeden, en die mengvorm kan het predicaat ‘nineties’ op geen enkel moment van zich afschudden. Het valt simpelweg niet te verloochen: de klanken (inclusief de typische fluittonen), de productie, de ritmes, het timbre en de vibe – het is allemaal onmiskenbaar het product van zijn tijd. Daarnaast klinkt het allemaal min of meer eender. Veel tracks zijn compleet inwisselbaar. En teveel is teveel. Het niveau dat hij haalde op zijn Warp-parel ‘Virtual State’ (uit 1994) haalt hij als Sandoz bovendien nergens. De Kirk-stempel herken je altijd en dan zijn vijf cd’s in een ruk uitluisteren niet echt aan te bevelen. Dan wordt het saai. In kleinere porties is Sandoz evenwel nog altijd de perfecte soundtrack voor een luie avond op de bank. Daarop staat gelukkig geen houdbaarheidsdatum.

Reacties