Blog Magazine

Het mobiele curatoren collectief


“Ik vind het ontzettend vervelend als mensen door de muziek heen kletsen”, zegt Wilbertjan Vlot over zijn motivatie om de concertserie, die hij negen jaar geleden opstartte, Fluister te noemen. “Mensen komen toch naar concerten om te luisteren? Als ze dan per se willen praten, laat ze dan fluisteren. Dat uitgangspunt wilde ik in de naam vastleggen.”

Predikersmentaliteit

Vlot programmeert muziek waar hij zelf veel naar luistert. Aanvankelijk lag de nadruk op ambient, tegenwoordig is het vooral filmische muziek die, in zijn eigen woorden, veel overlaat aan de fantasie van de luisteraar. Daarnaast geeft hij singer-songwriters een podium en organiseert hij soundscape-avonden. Hij werd gegrepen door het muziekvirus door een concert van The Cramps dat hij in Paradiso bijwoonde. Door een groot aantal optredens te bezoeken breidde hij zijn muzikale smaak en zijn netwerk uit, maar ging zich afvragen waarom zulke muziek niet in zijn eigen stad Dordrecht was te zien. Daar moesten toch ook muzikale geestverwanten zitten. Het maakte een Hollandse predikersmentaliteit in hem wakker, aldus Vlot.

Gastcurator

De eerste edities van Fluister haakten aan bij het Dordtse festival Urban Explorers, dat kunst en muziek combineerde. Voor dat festival verzorgde Vlot al de muziekprogrammering. Daarna weekte hij Fluister los van het evenement. Tegenwoordig organiseert hij onder die vlag drie tot vier keer per jaar een concert in Dordrecht. Daarnaast plaatst hij optredens in andere steden, zoals Haarlem en Den Haag. Ook werkt hij samen met zaal De Helling in Utrecht. Vorig jaar was hij gastcurator van twee avonden in Le Guess Who?.
“Ik kan dit alleen maar doen met steun van mensen die Fluister een warm hart toedragen”, zegt Vlot. “Een bandje boeken is simpel. Door het netwerk dat ik heb opgebouwd, krijg ik tips. Musici benaderen mij met de vraag of ze kunnen optreden. Maar daarna komen arbeidsintensieve taken. De promotie, het flyeren, zorgen dat er een goede geluidsinstallatie is. Daar heb ik de tijd niet voor vanwege mijn werk als bouwkundig ingenieur bij een architectenbureau in Rotterdam. Gelukkig leveren de zalen in Dordrecht waar ik concerten organiseer, een flinke bijdrage door te zorgen voor licht en geluid.”

Eten

Een van Vlots drijfveren voor de serie is het persoonlijke contact met de optredende musici. “De artiesten komen bij mij over de vloer. Ze eten en slapen hier, ook als ze in Haarlem of Utrecht optreden. Zo doe je blijvende contacten op. Ze geven hun ervaringen door aan andere muzikanten. Ik krijg vaak te horen dat ze het daarbij vooral over het eten hebben. Misschien is mijn kookkunst beroemder dan Fluister zelf. Meest gedenkwaardig was het optreden van Lawrence English, een van de eerste in de serie, in het toenmalige Centrum voor Beeldende Kunsten. Het was of je gevangen zat in een orkaan. Alle kunstwerken in de ruimte trilden mee op het geluid.”

Kletsen

Het bezoek aan de concerten is daarnaast voldoende rechtvaardiging om de serie in stand te houden. “Bij de eerste editie hoopte ik op tien man. Ik verwachtte er niet te veel van. Maar bij de derde aflevering hadden we al honderd mensen binnen. Het is een heel trouw publiek dat zelfs van over de grenzen komt, uit Duitsland en België. We trekken gemiddeld tussen de zestig en zeventig bezoekers”, zegt Vlot met enige trots.
En hoe gaat het met het kletsen tijdens concerten? “Dat is al een stuk minder dan tien jaar geleden. Met De Helling heb ik afgesproken dat de bar in de zaal sluit als het optreden begint. Als mensen dan toch willen praten, kunnen ze dat doen aan de bar in de ruimte naast de zaal.”

Comments

comments


Dit artikel verscheen eerder in GC #136.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties